Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015

A Little Chaos κριτική ταινίας


Σκηνοθεσία: Alan Rickman
Ηθοποιοί:  Kate Winslet, Alan Rickman, Stanley Tucci, Helen McCrory, Matthias Schoenaerts

Γαλλία, 1682. Η Σαμπίν Ντε Μπαρά, μία δυναμική και ταλαντούχα αρχιτέκτονας τοπίου, δέχεται μια αναπάντεχη πρόσκληση: να παρουσιάσει τα δικά της σχέδια για την διαμόρφωση των πολυτελών κήπων του βασιλιά Λουδοβίκου 14ου στις Βερσαλλίες. Ενώ αρχικά η Σαμπίν αντιπροσωπεύει μια ρηξικέλευθη οπτική, εντελώς αντίθετη στη νοοτροπία του αναγνωρισμένου αρχιτέκτονα τοπίου του Βασιλιά Ήλιου, Αντρέ Λε Νοτρ, εκείνος σιγά-σιγά αναγνωρίζει την αξία του «μικρού χάους» στην μέθοδό της. Όσο ο Λε Νοτρ μαγεύεται από το ελεύθερο, αντισυμβατικό της πνεύμα, τόσο εκείνη αναγνωρίζει σε αυτόν μια αδελφή ψυχή.

O Alan Rickman στέκεται πίσω από την κάμερα αλλά και από μπροστά καθώς εκτελεί και χρέη ηθοποιού (είναι ο βασιλιάς Λουδοβίκος XIV) εκτός από σκηνοθέτη. Εκ πρώτης όψεως το φιλμκό κείμενο φαίνεται να έχει υψηλές προδιαγραφές.  
Η ενδυματολογία-σκηνογραφία και οι τοποθεσίες όπου πραγματοποιούνται τα εξωτερικά γυρίσματα, είναι εκθαμβωτικά. Οι πανέμορφες δασικές εκτάσεις όμως, χάνονται και αυτές όταν ξεκινά να ξετυλίγεται το κουβάρι της πλοκής. Εκεί, όχι πολύ μετά την αρχή, χανόμαστε. Η χαοτική αίσθηση που νιώθουμε, συνοδεύεται και από μια ολοκληρωτική έλλειψη ενδιαφέροντος για την οποιαδήποτε συνέχεια. Δεν υπάρχει ίχνος σασπένς 
και ουδεμία συγκίνηση ή έστω κάποιο συναίσθημα να δημιουργηθεί στο είναι του θεατή.

H ερμηνεία της αγαπημένης Kate Winslet, θυμίζει (ελάχιστα) την ερμηνεία της στο εξαιρετικό "Σφραγισμένα Χείλη" ("The Reader"), ένας ρόλος για τον οποίο βραβεύτηκε με Όσκαρ. Αναφέρομαι στη μονίμως σφιγμένη σωματική διάσταση με εκείνη την εσωτερική δύναμη που προδίδεται μέσα από το σιωπηλό βλέμμα και σώμα και που την κατάλληλη στιγμή φέρνει την έκρηξη. Εδώ, ναι μεν έχει υιοθετήσει αυτά τα στοιχεία από τον απαιτητικό ρόλο της Χάνα, μοιάζει όμως να τα χρησιμοποιεί σε υπερβολικό βαθμό (ειδικά το ταλαίπωρο βλέμμα) με αποτέλεσμα να μην φέρνει την αναμενόμενη ενθουσιώδη αίσθηση η υποκριτική της παρουσία. Και μιλάμε για την Winslet που σπάνια να περάσει απαρατήρητη από τα μάτια μας. Δίπλα της, ο μεγαλόσωμος Matthias Schoenaerts φαίνεται αμήχανος κάτω από τις μεγάλες περούκες και τις ενδυμασίες της τότε εποχής.

Δυστυχώς καταλήγουμε  πως πρόκειται για μια παντελώς αδιάφορη κaι βαρετή ταινία. Κρίμα.

Παρασκευή Γιουβανάκη
Βαθμολογία 1.5/5

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου