Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Alicia Vikander. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Alicia Vikander. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2016

The Danish Girl κριτική ταινίας

Σκηνοθεσία: Tom Hooper
Ηθοποιοί: Eddie Redmayne, Alicia Vikander, Amber Heard, Matthias Schoenaerts, Ben Whishaw

Πρόκειται για την κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Ντέιβιντ Έμπερσχοφ που αφηγείται μια εκδοχή της πραγματικής ιστορίας του Άιναρ Βέγκενερ (γνωστού ως Λίλι Έλμπε) την περίοδο που αποφάσισε να κάνει εγχείρηση επαναπροσδιορισμού φύλου, σοκάροντας τους ανθρώπους της εποχής και καθορίζοντας έτσι τον εαυτό της ως η πρώτη transgender γυναίκα. Ως Άιναρ ήταν παντρεμένος με τη ζωγράφο Γκέρντα Βέγκενερ  που στα έργα της τον συμπεριλάμβανε, αρχικά, ως μυστήρια, μελαχρινή κοπέλα με όμορφα πόδια. Έτσι ανακάλυψε τα θέματα σεξουαλικής ταυτότητας που είχε, αποφασίζοντας να προχωρήσει σε εγχείρηση αλλαγής φύλου και να αυτοπραγματωθεί.

Πρωταγωνιστούν δύο πολύ καλές ερμηνείες. Η μία, αυτής της Alicia Vikander, πολύ καλύτερη και με μεγαλύτερη υποκριτική ισχύ από την άλλη (Eddie Redmayne). Ο Redmayne φτάνει σε σημείο να υπερβολής με τις μούτες που υιοθέτησε ώστε να πείσει σαν γυναίκα. 
Οι δυο τους σχηματίζουν ένα άκρως ταιριαστό πρωταγωνιστικό δίδυμο, που προσπαθούν να μην χαθούν μέσα στις τεράστιες  μαύρες σεναριακές τρύπες. Και το καταφέρνουν.

Σαν θεατής, έρχεσαι αντιμέτωπος με μια τόσο δυνατή και συγκλονιστική ιστορία αλλά ακριβώς μετά τους τίτλους τέλους μένεις κενός-ή συναισθηματικά  και με αμηχανία καθώς δεν κατάλαβες/ένιωσες τις προθέσεις των συντελεστών για την τολμηρή αυτή απόφαση της Λίλη Έλμπε.
Τούτο το φιλμικό κείμενο δεν καταφέρνει να σου μεταδώσει τίποτα παραπάνω από την ομορφιά των προσεγμένων ντεκόρ που πλαισιώνουν τα πλάνα-πίνακες ζωγραφικές. Κι αυτό σε εκνευριστικό βαθμό.  Aδυνατεί να αγγίξει, ίσως και να απορρίπτει, το επίπεδο που βρίσκεται λίγο πιο κάτω από αυτό της επιφάνειας. Στοχεύει στον εντυπωσιασμό, αλλά τουλάχιστον όχι με φθηνά μέσα, με την σκηνογραφία, την ενδυματολογία και την πανέμορφη φωτογραφία, να μαγεύουν τα μάτια του θεατή και να τον μεταφέρουν πολύ πίσω στο χρόνο. Φυσικά τη μαγεία αυτή συμπληρώνει και o γλυκύτατος ήχος που πηγάζει από τις μουσικές συνθέσεις του Alexandre Desplat.

Το "Κορίτσι από τη Δανία", μοιάζει να μην δίνει δεκάρα για το (πραγματικό) Κορίτσι από τη Δανία και την ψυχοσύνθεση του, αλλά να νοιάζεται περισσότερο για την απεικόνιση της τότε εποχής στην πανέμορφη χώρα της Δανίας.

Καλή και η εξωτερική ομορφιά, αλλά ας κοιτάμε και λίγο πιο μέσα από το περιτύλιγμα, διότι στην τελική, αυτό έχει τη μεγαλύτερη σημασία.

Βαθμολογία 2/5
Παρασκευή Γιουβανάκη

Τετάρτη 20 Μαΐου 2015

Ex Machina κριτική ταινίας

Σκηνοθεσία: Alex Garland
Hθοποιοί: Domhnall Gleeson, Oscar Isaac, Alicia Vikander

Φουτουριστικό φιλμ, γραμμένο και σκηνοθετημένο από τον σεναριογράφο του "28 Days Later". Πρόκειται για ένα ψυχολογικό sci-fi θρίλερ που χρησιμοποιεί τους χαρακτήρες για τη διερεύνηση θεμελιωδών ανθρώπινων και ψυχολογικών θεμάτων.

O 24χρονος Κάλεμπ επιλέγεται να συμμετέχει σ' ένα πείραμα το οποίο τον φέρνει σε ένα απομακρυσμένο οίκημα στα βουνά, όπου ο Νέιθαν, ένας προγραμματιστής τεχνητής νοημοσύνης, τον περιμένει. Το Πείραμα θα θεωρηθεί επιτυχές, αν ο άνθρωπος δεν ξέρει πως αλληλεπιδρά με ένα κομπιούτερ, κι επομένως θεωρήσει πως είναι άνθρωπος. Το Πείραμα, είναι ύπουλα απλό και εκτελείται με τρόπο που ο άνθρωπος που συμμετέχει δεν ξέρει αν οι απαντήσεις προέρχονται ή όχι από υπολογιστή. Αν, δηλαδή, ο υπολογιστής όντως σκέφτεται ή προσποιείται πως σκέφτεται. Αμέσως ζητείται στον Κάλεμπ να δια δράσει με ένα γυναικείο ρομπότ που είναι η τελειότερη μορφή τεχνητής νοημοσύνης, έτσι ώστε να καταγραφούν οι ανθρώπινες αντιδράσεις του. 

Η κάμερα του Alex Garland είναι πέρα για πέρα δεξιοτεχνική. Βρίσκεσαι σε συνεχή αγωνία για το τι θα ακολουθήσει στο επόμενο πλάνο. Πλάνα που φέρνουν στον νου τον καταραμένο διάδρομο της "Λάμψης", καραδοκούν και εμφανίζονται τις πιο κατάλληλες στιγμές ώστε να κορυφωθεί το σασπενς. Εικονοληψία που παίζει με βλέμματα και χειρονομίες. Η επιλογή της σύνδεσης των πλάνων έγινε με καθαρή προσοχή, γεγονός που φανερώνεται  από τα προσεγμένα ρακόρ. Πλάνα με απίστευτα κάδρα που δημιουργούν ηλεκτρισμένη, μοναδική ατμόσφαιρα και τοποθετούν τους χαρακτήρες σε θέση άμυνας αλλά και επίθεσης. 

Χαρακτήρες και ηθοποιοί άκρως ενδιαφέροντες. Πρώτη και καλύτερη η Alicia Vikander, που γίνεται στην κυριολεξία ρομπότ (χάρις τα εκπληκτικά ειδικά εφέ!) με τις κινήσεις της, τον ρυθμό της και το σαγηνευτικό βλέμμα της, καθώς σκοπός της είναι να κάνει το ρομπότ αντικείμενο ερωτικής επιθυμίας.Και το καταφέρνει. Δυσκολεύεσαι να ξεχωρίσεις τη μηχανή από τον άνθρωπο. Στη συνέχεια έρχεται ο Νέιθαν, που ενσαρκώνεται πιστηκότατα από τον Oscar Isaac, ένας πανέξυπνος αλλά και παρανοικός τύπος που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν τα έργα του τα πραγματοποίησε για το καλό της επιστήμης ή για το καλό του φετιχισμού του. Και κάπου εδώ εμφανίζεται το κοινωνικό θέμα του ρόλου της γυναίκας και της μάχης των δύο φύλων στην ταινία. Γυναικείες παρουσίες σαγηνευτικές και παράλληλα απειλητικές.

Κλειστοφοβικό θρίλερ που δεν διστάζει να παίξει παιχνίδια μυαλού και αντοχής, όχι μόνο με τους ήρωες του αλλά και με τον θεατή.

Παρασκευή Γιουβανάκη
Βαθμολογία 3.5/5