Joy κριτική ταινίας

Σκηνοθεσία/Σενάριο: David O. Russell
Ηθοποιοί:  Jennifer Lawrence, Dascha Polanco, Bradley Cooper, Robert De Niro, Elisabeth Röhm

Μετά τον οσκαρικό «Οδηγό Αισιοδοξίας» και τον βραβευμένο με 3 Χρυσές Σφαίρες «Οδηγό Διαπλοκής», το πλέον συνεργατικό δίδυμο σκηνοθέτη-ηθοποιού, David O. Russell-Jennifer Lawrence, επιστρέφει πιστό στο ετήσιο ραντεβού του, με το"Joy", με ταπεινό σκοπό να αποδείξει για ακόμη μια φορά πως η νεαρή Lawrence, είναι όλα τα (υποκριτικά) λεφτά!

Εμπνευσμένο από την ζωή και την ραγδαία εξέλιξη της εφευρέτη και επιχειρηματία, Τζόι Μαγκάνο, το «Joy» ακολουθεί την εκκεντρική πορεία μιας σκληρά εργαζόμενης αλλά μισο-διαλυμένης οικογένειας και του νεαρού κοριτσιού που με το σπαθί της γίνεται τελικά η λαμπερή ηγέτης τους. Με δίψα για δημιουργία αλλά και την πίεση να φροντίσει τους γύρω της, η Τζόι βιώνει την προδοσία, τη δολιότητα, την απώλεια της αθωότητας και τα τραύματα που αφήνει πίσω η αγάπη, ενώ βρίσκει την δύναμη και την πίστη στον εαυτό της για να ακολουθήσει τα καταπιεσμένα όνειρά της. Το αποτέλεσμα είναι μια συναισθηματική, βαθιά ανθρώπινη κωμωδία για την ζωή μιας γυναίκας που αντιμετωπίζει τον αμείλικτο κόσμο του εμπορίου, το χάος της οικογένειας και τα μυστήρια της δημιουργίας, βρίσκοντας στην πορεία μια ανεξάντλητη πηγή χαράς.

Δίχως υπερβολές, όλη η ταινία είναι η ηθοποιός που κλήθηκε να υποδυθεί τον κεντρικό χαρακτήρα, την Joy. Kαι αυτή είναι η  Jennifer Lawrence, η οποία στηρίζει γερά στις υποκριτικές της πλάτες έναν αρκετά απαιτητικό ρόλο ο οποίος εκτός των άλλων, φθάνει να έχει τα διπλάσια χρόνια της! Η ηθοποιός δείχνει να σέβεται και να αγαπά την ηρωίδα της και με όπλο το τελείως ώριμο σκεπτικό της μπαίνει για τα καλά στη ζωή της Joy και στην προβληματική οικογένεια που την ακολουθεί.
"Είναι κάτι που έχω ξαναδεί" ενδέχεται να σκεφτεί κάποιος ή κάποια θεατής. Και ναι, ούτε καν η ίδια η ταινία δεν προσπαθεί να πρωτοτυπήσει. Αυτό που σε μαγνητίζει και σε μαγεύει όμως στην περίπτωση του "Joy" είναι η αστείρευτη αισιοδοξία και ελπίδα που μεγαλώνουν σιγά σιγά μετά το τέλος της κάθε σκηνής, παρά τα αμέτρητα εμπόδια που (φυσικά) συναντάει η πρωταγωνίστρια-Joy. Παράλληλα,  είναι αναγκαίο να προστεθεί και η αληθοφάνεια που συνοδεύει την ακολουθία των γεγονότων καθώς το σενάριο πατάει γερά στην πραγματική έννοια της επιτυχίας: 
Για να αγγίξεις την απόλυτη επιτυχία  πρέπει να σου βγει η πίστη. Και πόσο μάλλον όταν ανήκεις στο γυναικείο φύλο.

Παρασκευή Γιουβανάκη
Βαθμολογία 3/5

The Hunger Games: Mockingjay - Part 1 κριτική ταινίας

Σκηνοθεσία: Francis Lawrence
Ηθοποιοί: Jennifer Lawrence, Josh Hutcherson, Liam Hemsworth,Philip Seymour Hoffman, Julianne Moore, Woody Harrelson, Elizabeth Banks

Το παγκόσμιο φαινόμενο των «Αγώνων Πείνας» συνεχίζοντας την κινηματογραφική του πορεία, επιστρέφει με το τρίτο και τελευταίο κεφάλαιο (μόνο το πρώτο του κομμάτι, καθώς έχει γίνει μόδα πλέον να χωρίζεται το τελευταίο chapter σε δύο μέρη).


Είναι πλέον αναμφισβήτητο  πως η Jennifer Lawrence είναι η Katniss Everdeen. Η ερμηνεία της είναι εξαιρετική. 
Το cast  είναι σίγουρα από τα καλά χαρτιά της ταινίας. Julianne Moore, Philip Seymour Hoffman δίνουν το δικό τους στίγμα ποιότητας στο "Hunger Games" αναβαθμίζοντας το από το επίπεδο του απλού action movie-blockbuster.
Αυτή που τραβάει  τα βλέμματα εξίσου, είναι η Elizabeth Banks που υποδύεται την ενδυματολόγο Effie Trinket.

Το κεφάλαιο αυτό έχει κοινωνικο-πολιτικό χαρακτήρα και ήρθε η ώρα να το αποδείξει πιο ξεκάθαρα σε σύγκριση με τις δύο προηγούμενες ταινίες. Σε αυτό το part, βρισκόμαστε στα έγκατα της Περιοχής 13 από όπου και ξεκινά η προετοιμασία για την πραγματοποίηση του αγώνα. Ο αγώνας για την επιβίωση και η εναντίωση στην καταπάτηση και αισχρή εκμετάλλευση της Capital.

Ναι μεν απουσιάζει η δράση που υπήρχε στα 2 προηγούμενα μέρη αλλά αυτή η απουσία μπορεί κάλλιστα να δικαιολογηθεί από το κομμάτι της υπόθεσης: οι "Αγώνες Πείνας" έχουν πάψει να γίνονται ενώ οι κεντρικοί ήρωες μάχονται πλέον για την ηθική και σωματική ελευθερία τους. 

Σημαντικό κομμάτι από πλευράς σεναρίου, είναι πως οι χαρακτήρες παρουσιάζονται πιο ολοκληρωμένοι από πριν.
Η Katniss συγκεκριμένα, φαίνεται να έχει ωριμάσει απίστευτα αλλά και οι υπόλοιποι ήρωες γύρω της παρουσιάζονται με όλα αυτά τα στοιχεία που είναι απαραίτητα ώστε ο θεατής να μπορεί να δημιουργήσει μια σφαιρική εικόνα για τον χαρακτήρα αυτών.

Το κερασάκι στην τούρτα είναι η τελευταία σκηνή που αποτελεί την κορύφωση του σασπενς. Με την επιλογή παράλληλου μοντάζ που δίνει δυναμισμό και τονίζει τη δραματουργία παρακολουθούμε μια την Katniss και μια το συσσωρευμένο και ετοιμοπόλεμο πλήθος. Το δε soundtrack αποκαθιστά επάξια σε σασπένς αρκετά οπτικά εφέ. 

Τέλος, το φαινομενικά αυτό παραμυθάκι έχει αρκετές ομοιότητες με την ανθρώπινη πραγματικότητα-όλοι μας μπορούμε να κάνουμε κάποιους παραλληλισμούς με τη δική μας πραγματικότητα σήμερα.


Καλή προβολή!

Παρασκευή Γιουβανάκη
Βαθμολογία: 3.5/5