Trespass Against Us κριτική ταινίας

Σκηνοθεσία: Adam Smith
Ηθοποιοί: Michael Fassbender, Brendan Gleeson, Lyndsey Marshal, Georgie Smith, Rory Kinnear


Δύο μεγάλα και σημαντικά ονόματα στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Το ένα μάλιστα ανήκει και σε (πλέον) ηθοποιό-σουπερ σταρ. 
Ο λόγος γίνεται για τον Michael Fassbender και τον -δεν μας αφήνει δυσαρεστημένους ποτέ, Brendan Gleeson, σε ρόλους γιου και πατέρα αντίστοιχα, τοποθετημένοι σε μια ανθρωποκεντρική ιστορία που επικεντρώνεται στον αιώνιο ανταγωνισμό μεταξύ πατέρα και γιου, στο διαχρονικό θέμα της ελεύθερης βούλησης αλλά και των προκαταλήψεων.
Oι δυο τους, αποτελούν σοβαρό (και ίσως το μοναδικό) λόγο για να παρακολουθήσεις την ταινία.
Τοποθετημένο στην ειδυλλιακή εξοχή της Αγγλίας, το "Trespass Against Us"  λειτουργεί σε πλήρη αντίθεση καθώς διαδραματίζεται στα πλαίσια μιας περιπλανώμενης κοινότητας εγκληματιών που έχουν τους δικούς τους κανόνες, ακόμα και τη δική τους διάλεκτο. 

Τρεις γενιές της διαβόητης οικογένειας Cutler ζουν παράνομα στην καταπράσινη και ειδυλλιακή εξοχή του Gloucestershire της Αγγλίας. Ο καιρός περνάει κυνηγώντας, κλέβοντας και βασανίζοντας την αστυνομία στην καρδιά της πιο ακριβής περιοχής της Μεγάλης Βρετανίας. Ο Chad (Michael Fassbender) βρίσκεται διχασμένος ανάμεσα στον σεβασμό για τον πατέρα του, τον Coldy (Brendan Gleeson) και την επιθυμία να εξασφαλίσει μια καλύτερη ζωή για τη γυναίκα του, την Kelly (Lyndsey Marshal) και τα παιδιά τους.  Όταν ο Coldy καταστρώνει σχέδιο να ληστέψει ένα αρχοντικό που βρίθει από θησαυρούς, ο Chad βρίσκεται αντιμέτωπος με μια επιλογή που μπορεί να αλλάξει τη ζωή του για πάντα. Μπορεί να ακολουθήσει την πεπατημένη και να ανταποκριθεί στο κάλεσμα του πατέρα του ως άξιος γιος και διάδοχος, ή πρέπει να σπάσει τα δεσμά και να χαράξει το δικό του μονοπάτι; 

Δύο καλοδουλεμένες και στιβαρές ερμηνείες, μαζί με αυτή της Lyndsey Marshal (η μοναδική γυναικεία ερμηνεία στο φιλμ) συγκρούονται κινηματογραφικά και σώζουν τα εμφανέστατα σεναριακά κενά. Το αρκετά ενδιαφέρον θέμα και η πολλά υποσχόμενη σκηνοθετική ιδέα δεν καταφέρνουν να φτάσουν μέχρι και τη μεγάλη οθόνη σε άρτια μορφή. Τουλάχιστον υπάρχουν οι καλογυρισμένες σκηνές καταδίωξης και για ακόμη μια φορά, οι πολύ καλές ερμηνείες.

Παρασκευή Γιουβανάκη
Βαθμολογία 2.5/5

The Imitation Game κριτική ταινίας

Σκηνοθεσία: Morten Tyldum
Hθοποιοί:  Keira Knightley, Benedict Cumberbatch, Matthew Goode, Mark Strong, Rory Kinnear

O Νορβηγός σκηνοθέτης Morten Tyldum, γνωστός από το υποβλητικό θρίλερ "Headhunters", παρουσιάζει το πορτραίτο ζωής ενός αφανή ήρωα, σπουδαίου και περίπλοκου ανθρώπου, στον οποίο εκατομμύρια άνθρωποι οφείλουν τη ζωή τους. Ο Alan Turing, Βρετανός καθηγητής, μαθηματικός και κρυπτογράφος ήταν ο άνθρωπος που κατάφερε να σπάσει τους πολύπλοκους κώδικες των Γερμανών (τον κώδικα του Enigma) στο αποκορύφωμα του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Καινοτόμησε στη μελέτη και εφαρμογή των πρώτων υπολογιστών μετά από μόχθο και πείσμα, σε διαρκή μάχη με τους επιστήμονες συνεργάτες του και τους στρατιωτικούς στους οποίος δεν ήταν ιδιαίτερα αρεστός.

Η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο του Άλαν Χότζες «Άλαν Τούρινγκ, το αίνιγμα». Aποτελεί μια καλοστημένη και καλογραμμένη μεταφορά. Ξεκινάει λοιπόν την αφήγησή της από ένα αστυνομικό τμήμα του Μάντσεστερ το 1952, όπου ο Turing προσάγεται για ανάκριση λόγω...της σεξουαλικότητάς του. Κατά την ανάκριση, o Turing θα αφηγηθεί -και ο θεατής θα παρακολουθήσει σε flashback κάτι που επεκτείνει το ενδιαφέρον- πως στρατολογήθηκε από τις μυστικές υπηρεσίες της Μ. Βρετανίας, για να αποκωδικοποιήσει τη συσκευή Enigma που είχαν κατασκευάσει οι Γερμανοί. Μέσα στην αφήγηση περιλαμβάνονται σημαντικά κομμάτια της ζωής του, όπως το 1939 στο πάρκο Μπλέτσλι του Μπάκιγχαμ όπου ο νεαρός μαθηματικός περνάει από συνέντευξη για μια άκρως απαιτητική δουλειά της αντικατασκοπίας. 

Δίνεται μεγάλη βάση στην εμβάθυνση των ξεχωριστών προσωπικοτήτων των χαρακτήρων, έτσι τα άτομα που συναναστρέφεται ο Alan  μας γίνονται συμπαθείς και μη. Σκηνοθεσία και σενάριο επικεντρώνονται εκτός από τα κατορθώματα του και στο πόσο αινιγματική και αμφιλεγόμενη ήταν η προσωπικότητά του, για αυτό και παρακολουθούμε έναν άψογο Benedict Cumberbatch να μεταμορφώνεται σε μια εκκεντρική ιδιοφυία και να δίνει μια νηφάλια και ρεαλιστικότατη ερμηνεία χρησιμοποιώντας σε βαθύ επίπεδο τη γλώσσα του σώματος. Καταφέρνει να συγκινήσει και να προβληματίσει με την ερμηνευτική του παρουσία. Δίπλα του στέκονται επάξια οι Matthew Goode, Mark Strong και Keira Knightley, έχοντας υιοθετήσει την απαιτούμενη σοβαρότητα των ρόλων αλλά και την χιουμοριστική χροιά που εμφανίζεται ανά τακτά διαστήματα.

Αξίζει να κάνουμε μια αναφορά και στο κομμάτι της σκηνογραφίας και ενδυματολογίας που εξυπηρετούν με πιστότητα την τότε εποχή.

Τον Alan Turing οφείλουμε να τον θαυμάζουμε. Θεωρείται «πατέρας της επιστήμης υπολογιστών», χάρη στη συνεισφορά του στο γνωστικό πεδίο της θεωρίας υπολογισμού, αλλά και της τεχνητής νοημοσύνης, χάρη στη λεγόμενη δοκιμή Turing την οποία πρότεινε το 1950, ώστε να διαπιστώνεται πειραματικά αν μια μηχανή έχει αυθεντικές γνωστικές ικανότητες και μπορεί να σκεφτεί. Η ανθρώπινη κοινωνία τον καταδίκασε σε κάτι απάνθρωπο παρά το γεγονός ότι υπήρξε ήρωας για τη χώρα του και όχι μόνο. Η ταινία από την πλευρά της φαίνεται να παίρνει αρνητική στάση απέναντι σε μια νομοθεσία και μια ντροπιαστική "νοοτροπία" που καταδικάζει την ομοφυλοφιλία και μαζί όλους εκείνους που συνυπάρχουν μαζί της, από τον πιο απλό πολίτη μέχρι και τον πιο σπουδαίο επιστήμονα.

Το "Παιχνίδι" είναι συγκινητικό, είναι ανθρώπινο και πάνω από όλα βασίζεται σε μια συγκλονιστική αληθινή ιστορία.

Y.Γ. “Sometimes, it is the people no one imagines anything of who do the things that no one imagines.”

Παρασκευή Γιουβανάκη
Βαθμολογία 3.5/5