Trespass Against Us κριτική ταινίας

Σκηνοθεσία: Adam Smith
Ηθοποιοί: Michael Fassbender, Brendan Gleeson, Lyndsey Marshal, Georgie Smith, Rory Kinnear


Δύο μεγάλα και σημαντικά ονόματα στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Το ένα μάλιστα ανήκει και σε (πλέον) ηθοποιό-σουπερ σταρ. 
Ο λόγος γίνεται για τον Michael Fassbender και τον -δεν μας αφήνει δυσαρεστημένους ποτέ, Brendan Gleeson, σε ρόλους γιου και πατέρα αντίστοιχα, τοποθετημένοι σε μια ανθρωποκεντρική ιστορία που επικεντρώνεται στον αιώνιο ανταγωνισμό μεταξύ πατέρα και γιου, στο διαχρονικό θέμα της ελεύθερης βούλησης αλλά και των προκαταλήψεων.
Oι δυο τους, αποτελούν σοβαρό (και ίσως το μοναδικό) λόγο για να παρακολουθήσεις την ταινία.
Τοποθετημένο στην ειδυλλιακή εξοχή της Αγγλίας, το "Trespass Against Us"  λειτουργεί σε πλήρη αντίθεση καθώς διαδραματίζεται στα πλαίσια μιας περιπλανώμενης κοινότητας εγκληματιών που έχουν τους δικούς τους κανόνες, ακόμα και τη δική τους διάλεκτο. 

Τρεις γενιές της διαβόητης οικογένειας Cutler ζουν παράνομα στην καταπράσινη και ειδυλλιακή εξοχή του Gloucestershire της Αγγλίας. Ο καιρός περνάει κυνηγώντας, κλέβοντας και βασανίζοντας την αστυνομία στην καρδιά της πιο ακριβής περιοχής της Μεγάλης Βρετανίας. Ο Chad (Michael Fassbender) βρίσκεται διχασμένος ανάμεσα στον σεβασμό για τον πατέρα του, τον Coldy (Brendan Gleeson) και την επιθυμία να εξασφαλίσει μια καλύτερη ζωή για τη γυναίκα του, την Kelly (Lyndsey Marshal) και τα παιδιά τους.  Όταν ο Coldy καταστρώνει σχέδιο να ληστέψει ένα αρχοντικό που βρίθει από θησαυρούς, ο Chad βρίσκεται αντιμέτωπος με μια επιλογή που μπορεί να αλλάξει τη ζωή του για πάντα. Μπορεί να ακολουθήσει την πεπατημένη και να ανταποκριθεί στο κάλεσμα του πατέρα του ως άξιος γιος και διάδοχος, ή πρέπει να σπάσει τα δεσμά και να χαράξει το δικό του μονοπάτι; 

Δύο καλοδουλεμένες και στιβαρές ερμηνείες, μαζί με αυτή της Lyndsey Marshal (η μοναδική γυναικεία ερμηνεία στο φιλμ) συγκρούονται κινηματογραφικά και σώζουν τα εμφανέστατα σεναριακά κενά. Το αρκετά ενδιαφέρον θέμα και η πολλά υποσχόμενη σκηνοθετική ιδέα δεν καταφέρνουν να φτάσουν μέχρι και τη μεγάλη οθόνη σε άρτια μορφή. Τουλάχιστον υπάρχουν οι καλογυρισμένες σκηνές καταδίωξης και για ακόμη μια φορά, οι πολύ καλές ερμηνείες.

Παρασκευή Γιουβανάκη
Βαθμολογία 2.5/5

Slow West κριτική ταινίας

Σκηνοθεσία: John Maclean
Ηθοποιοί: Michael Fassbender, Ben Mendelsohn, Kodi Smit-McPhee, Caren Pistorius, Edwin Wright


Mε στοιχεία από τα αξέχαστα « Ο Νεκρός» από Jim Jarmusch και «Μέχρι το Τέλος» από Tommy Lee Jones, ο πρωτοεμφανιζόμενος John Maclean ξεκινά να ξετυλίγει το αργό όπως ακριβώς τονίζει και ο τίτλος, οδοιπορικό του στη μέση του πουθενά. Αργό, αλλά όχι ανιαρό.
Δυνατό ατμοσφαιρικό western  που κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ του Sundance. Στα δραματικά τοπία του Κολοράντο, ο Σίλας Σέλεκ, ένας επικίνδυνος περιπλανώμενος, συναντά τον έφηβο Τζέι. Παρόλο που μια τέτοια συνάντηση κανονικά θα οδηγούσε σε μια μονομαχία μέχρι θανάτου, ο Σίλας επιλέγει να μην σκοτώσει τον Τζέι και αντίθετα του προσφέρει προστασία, σε αντάλλαγμα για χρήματα. Ο Τζέι έχει έρθει στην Αμερική για να βρει την αγαπημένη του, τα κίνητρα του Σίλας, όμως, παραμένουν μυστηριώδη. Στο ταξίδι αυτό, γεμάτο με κίνδυνο, προδοσίες και βία, ο Τζέι θα συνειδητοποιήσει ότι η Δύση δεν δείχνει οίκτο στους αθώους…

Mέσα στο απερίγραπτα όμορφο τοπίο της Ν.Ζηλανδίας και όχι της Αμερικής, όπου συνήθισαν και ακόμη συνηθίζουν να γυρίζονται οι ταινίες του είδους, ο Fassbender υποκριτικά γοητευτικός όπως πάντα,  με ένα πούρο συνεχώς στην άκρη του στόματος του, με μετρημένες αλλά στιβαρές ατάκες, συναντά τον νεαρό Kodi Smit-McPhee (Άσε το Κακό να μπει" 2010), που μοναδικό μέλημα του είναι να συναντήσει και πάλι την κοπέλα που αγαπά. Οι δύο αυτοί κεντρικοί χαρακτήρες, μπορούν κάλλιστα να συνθέσουν ένα αντρικό buddy movie, ενώ η παντοτινή και αγνή αγάπη που τρέφει ο νεαρός για την κοπέλα θυμίζει τρυφερό ρομάντζο παλιάς εποχής.

Το καλογραμμένο σενάριο παρουσιάζει σκηνές που αναμιγνύουν πετυχημένα τον χαρακτήρα του ρεαλισμού με αυτόν του σουρεαλισμού. Έχει μετρημένες και εύστοχες ατάκες.  Η σκηνοθεσία ευφάνταστη, χαρίζει ομοιόμορφες σαν χορογραφία σκηνές (υπέροχη η στιγμή στα απέραντα χωράφια όπου οι ληστές κάνουν την εμφάνιση τους), άλλες να δίνουν κωμική νότα και άλλες να θυμίζουν παραμύθι ( ο ερωτευμένος νεαρός, χάνεται με το βλέμμα καρφωμένο στον νυχτερινό ουρανό).  Και όλα ολοκληρώνονται ομοιόμορφα όταν έρχεται το εκκωφαντικό τέλος.

Παρασκευή Γιουβανάκη
Βαθμολογία 3.5/5