Σκηνοθεσία: Justin Kurzel
Ηθοποιοί: Michael Fassbender, Marion Cotillard, Jack Reynor, David Thewlis, Paddy Considine, Sean Harris, Elizabeth Debicki
Μία συναρπαστική απεικόνιση της πραγματικότητας της εποχής και μία αναπαράσταση του πολέμου για έναν από τους πιο διάσημους χαρακτήρες του Σέξπιρ. Μία διαχρονική ιστορία πάθους και φιλοδοξίας στην τσακισμένη από τον πόλεμο Σκωτία.
Απ’ όλα τα έργα του Σέξπιρ, το Μάκβεθ είναι αναμφισβήτητα ανάμεσα στα πιο διάσημα. Έχουν περάσει περίπου 400 χρόνια από την πρώτη φορά που εκδόθηκε, ωστόσο διασκευάζεται συνεχώς στο θέατρο, την τηλεόραση, τον κινηματογράφο. Η τραγική ιστορία του στρατηγού στη Σκωτία που τον στοίχειωσε η ίδια του η φιλοδοξία και η προφητεία ότι μια μέρα θα γίνει Βασιλιάς, έχει μαγέψει δημιουργούς μέσα στους αιώνες, και στη μεγάλη οθόνη έχει διασκευαστεί από τον Όρσον Γουέλς μέχρι το Ρομάν Πολάνσκι.
Στρατηγός Μάκβεθ, Λαίδη Μάκβεθ.
Δύο χαρακτήρες πλασμένοι από τις στάχτες.
Michael Fassbender, Marion Cotillard.
Δύο ηθοποιοί, από τους καλύτερους της γενιάς τους, σε δύο ρόλους (ίσως) παγίδα.
Ο Fassbender είναι ο Μάκβεθ, Τα χέρια του, το σώμα του, το βλέμμα του, οι σπασμοί του προσώπου του, όλο του σώμα και το είναι, γίνονται ένα με το σενάριο και με τα λυρικά λόγια που έγραψε ο Σέξπιρ. Από τον γενναίο στρατηγό Μάκβεθ, μετατρέπεται σταδιακά, απειλητικά (μονάχα το βλέμμα του ηθοποιού, αρκεί) στον τυφλωμένο από εξουσία, βασιλιά Μάκβεθ.
Η Cotillard ενσαρκώνει έναν από τους πιο αμφιλεγόμενους και πολυδιάστατους γυναικείους χαρακτήρες στην ιστορία των Τεχνών.
Για πρώτη φορά, χάνεται. Χάνεται μέσα στην γιγαντοσύνη που συνοδεύει τον χαρακτήρα της Λαίδης Μάκβεθ και καθώς την παρακολουθείς νιώθεις να σου λείπει εκείνο το δέος που έχεις αισθανθεί σε προηγούμενους ρόλους της. Υπάρχει όμως και η σκηνή με τον τραγικό μονόλογο της, που για ελάχιστα λεπτά, σε ανατριχιάζει. Σε ανατριχιάζει ο τρόπος ομιλίας της, ο τρόπος που κοιτάζει καρφωμένα..το κενό.
Ο σκηνοθέτης Justin Kurzel, επιλέγει τον οπτικό κυρίως εντυπωσιασμό, και το καταφέρνει.
Σκηνές κόκκινες, γεμάτες στάχτες, καπνό και αίμα, πόνο και απειλή. Κινηματογραφεί και μοντάρει αργά (ο Chris Dickens στο μοντάζ έχει κάνει εξαιρετική δουλειά) τις επικές σκηνές των πολεμικών μαχών. Και φυσικά οι επικές σκηνές μάχης δεν θα ήταν τόσο στυγερές δίχως το εμβληματικό soundtrack που έχει δημιουργήσει ο Jed Kurzel. Μια μουσική που σαν να είναι κομμάτι του εαυτού του Μάκβεθ, τραντάζει την κάθε σκηνή.
Ο εντυπωσιασμός σε ένα αντίστοιχα βαθυστόχαστο δημιούργημα δεν είναι αρκετός. Έχοντας στόχο να μαγέψει το βλέμμα, ο σκηνοθέτης παρασύρεται με αποτέλεσμα να ξεφεύγει από τα όρια και να παρουσιάζει εκθαμβωτικές σκηνές και πλάνα δίχως ουσία.
Ολοκληρώνεται η ταινία. Mένεις εκστασιασμένος-η στη θέση σου και παραμένεις να κοιτάς την μαύρη πλέον, οθόνη.
Βαθμολογία 3.5/5
Παρασκευή Γιουβανάκη
Σκηνοθεσία: Edward Zwick
Ηθοποιοί: Tobey Maguire, Liev Schreiber, Peter Sarsgaard
Στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου, μία συγκλονιστική αναμέτρηση σκάκι ανάμεσα στον Αμερικανό Μπόμπι Φίσερ και τον Σοβιετικό Μπόρις Σπάσκι έγραψε ιστορία. Το «Θυσιάζοντας Ένα Πιόνι» καταγράφει την τρομακτική άνοδο και πτώση της ιδιοφυΐας του Μπόμπι Φίσερ, που αιχμαλώτισε την φαντασία ολόκληρου του κόσμου.
Ένα στόρυ που προσφέρει υλικό για πολύ και φρέσκο ψωμί αλλά μάλλον κάπου το βιάστηκαν στο ψήσιμο και παραδόθηκε ωμό.
Η αφήγηση ξεκινά από τα μικρά χρόνια του πρωταγωνιστή όταν τα πρώτα δείγματα του ταλέντου του άρχισαν να τον χαρακτηρίζουν ως άτομο.
Η κάμερα βροντοφωνάζει "Να το παιδί-θαύμα, δείτε το!" και τον κινηματογραφεί σαν σε σαπουνόπερα, εμείς δεν έχουμε άλλη επιλογή, και ξάφνου μεταφερόμαστε στα ενήλικα του χρόνια όπου ετοιμάζεται για τον μεγάλο του αγώνα.
Δεν αργείς να εντοπίσεις το χολυγουντιανό, εύκολο στοιχείο
του σεναρίου. Βασικά κομμάτια της πορείας του ιδιοφυούς που φλερτάρει με την παράνοια, Φίσερ, δίνονται εντελώς απλοποιημένα και επιφανειακά και πριν προλάβεις να τα 'επεξεργαστείς', μεταφέρεσαι σχεδόν βίαια στην επόμενη σκηνή.
Μέσα σε αυτά και οι δύο σοβαρές πτυχές της προσωπικότητάς του, ο αντικομουνισμός και αμετανόητος αντισημιτισμός που τον χαρακτήριζαν, εκτός από το ότι αναφέρονται αδιάφορα, παρουσιάζονται και με κωμική (!) χροιά.
Ο Tobey Maguire ούτε εδώ καταφέρνει να ξεπεράσει την περιορισμένη, έως εκνευριστική εκφραστικότητα του προσώπου του όταν καλείται από τον ρόλο του να κάνει την έκρηξή του. Μονάχα στις σκηνές που διαδραματίζονται οι αγώνες σκάκι, όπου παραμένει...σιωπηλός, καταφέρνει να μας πείσει υποκριτικά.
Παρασκευή Γιουβανάκη
Βαθμολογία 2/5
Οι «Νύχτες Πρεμιέρας» έριξαν την αυλαία τους. Σχεδόν δύο βδομάδες, ο κινηματογραφικός παλμός ηχούσε σε ολόκληρη την πόλη της Αθήνας. Εμείς, πάλι μέσα από λίγες γραμμές, θα προσπαθήσουμε να χωρέσουμε μερικές από τις καλύτερες στιγμές των δώδεκα αυτών ημερών.
Στο φετινό πρόγραμμα έντονη ήταν η παρουσία των ντοκιμαντέρ που μας έμαθαν πολλά (και μια καινούρια γλώσσα!), ήρθαμε αντιμέτωποι με άβολες οικογενειακές καταστάσεις και ξανααφουγκραστήκαμε την «πιο γνώριμη φωνή της Ρουμανίας».
Ο «Κατ' Οίκον Περιορισμός», το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Κρίσταλ Μοζέλ είναι ένα ασφυκτικό ταξίδι ενηλικίωσης που σου προκαλεί σφίξιμο στην καρδιά αν μπεις στη διαδικασία να σκεφτείς πως θα ήταν αν ήσουν και εσύ ένας από τους πρωταγωνιστές της ταινίας. Η πραγματική ιστορία έξι νεαρών αδερφών που μέχρι και τα είκοσι τους χρόνια δεν βγήκαν ποτέ από τους τοίχους του διαμερίσματός τους, τοποθετείται στη Νέα Υόρκη. Έχοντας βρει έναν μοναδικό τρόπο να ξεφύγουν από αυτόν τον εγκλεισμό μας αφηγούνται την ιστορία τους που σοκάρει... Ο κινηματογράφος ήταν η διέξοδός τους.
Το «Καλιαρντά» της Πάολα Ρεβενιώτη σε συνεργασία με την κινηματογραφική ομάδα Paola Team Documentaries, ήταν ένα ντοκιμαντέρ για την κρυφή γλώσσα των ομοφυλόφιλων της Ελλάδας, που επικρατούσε κυρίως τη δεκαετία του '40 μέχρι την αρχή της μεταπολίτευσης. Ακόμη μια απόδειξη πως για να καταφέρεις να επιβιώσεις επειδή απλά είσαι διαφορετικός, πρέπει να δημιουργήσεις το δικό σου κόσμο, τη δική σου γλώσσα.
Από τα πιο αναμενόμενα ντοκιμαντέρ ήταν και το (με πιασάρικο τίτλο), «Ο Τσακ Νόρις Εναντίον Κομμουνισμού» της Ιλίνκα Καλουγκαράνου, που μας μετέφερε στα χρόνια του '80. Μια γυναίκα, η Ίρινα Νίστορ «πρωταγωνιστούσε» σε όλες τις τότε αμερικάνικες ταινίες, ντουμπλάροντας τις φωνές όλων των αμερικανών σταρ. Άλλο ένα έργο για την μοναδικότητα που συνοδεύει την 7η Τέχνη.
Η φαντασία δεν γνωρίζει όρια! Από τις πρεμιέρες που ξεχώρισαν ήταν «Το Παραμύθι των Παραμυθιών», ένα σύμπαν γεμάτο παράξενες υπάρξεις. Το μεγαλεπήβολο φιλμ με πρωταγωνιστές αρκετά γνωστά ονόματα(Σάλμα Χάγιεκ, Βενσάν Κασέλ, Τζον Σ. Ράιλι) ανήκει στον Ματέο Γκαρόνε, τον οποίο γνωρίσαμε και συγκρατήσαμε μέσα από το «Γόμορρα». Το εικαστικό μεγαλέιο της εικόνας σε συνδυασμό με τη μουσική του Αλεξάντερ Ντεσπλά, δεν επέτρεπαν να μας αφήσουν αδιάφορους. Και το κατάφεραν.
Από τα φαβορί για τη Χρυσή Αθηνά, κέρδισε τελικά το Βραβείο Σεναρίου, το «Είσαι Kαι Ασχημος» του Μαρκ Νούναν ήταν μία γλυκόπικρη ιστορία που έρχεται από την Ιρλανδία και γοητεύει με την εξαιρετική ερμηνεία της μικρής πρωταγωνίστριας, Λόρεν Κινσέλα. Δίπλα της, ως ο κατάδικος και θρασύτατος θείος της που αναλαμβάνει την κηδεμονία της, ο «Μικροδάχτυλος» του «Game of Thrones», Έιντεν Γκίλεν. Μαζί, αυτοί οι δύο φτιάχνουν ένα πανέμορφο δίδυμο που αλληλοσυγκρούεται συνεχώς αλλά όπως φαίνεται, μαζί δεν κάνουνε και χώρια δεν μπορούνε.
Η αναμονή χτυπούσε κόκκινο καθώς πλησίαζε η μέρα για τη «Μυστική Λέσχη» δια χειρός Πάμπλο Λαραϊν, του υποψήφιου για ξενόγλωσσο Όσκαρ σκηνοθέτη του «Νο», με αποτέλεσμα η προβολή να γίνει γρήγορα sold out. Μια ταινία, γροθιά στο θρησκευτικό κατεστημένο. Απρόβλεπτο, πάντα επίκαιρο το θέμα, διαδραματίζεται σε μία παράκτια πόλη της Χιλής με πρωταγωνιστές μια ομάδα έκπτωτων ιερέων που κρύβει ένα φρικτό μυστικό.
Τέλος, οι «Νύχτες» ίσως να φάνταζαν φτωχότερες δίχως τις μικρές τους εκπλήξεις. Οι φανατικοί μικρομηκάδες (γιατί όπως και να το κάνουμε οι μικρού μήκους έχουν τη γοητεία τους) σίγουρα θα ξεχώρισαν αρκετούς τίτλους και επιβράβευσαν τους νικητές. Διαβάστε τα βραβεία εδώ.
Αποχαιρετάμε τις φετινές «Νύχτες» και ανανεώνουμε το ραντεβού μας τον επόμενο Σεπτέμβρη. Πως αλλιώς να υποδεχθείς το φθινόπωρο;
Παρασκευή Γιουβανάκη
αναδημοσίευση από cinemag.gr
Η εποχή του φθινοπώρου έκανε (επιτέλους) τα πρώτα της βήματα. Και φυσικά, εκτός από το γεγονός πως είναι μια από τις γοητευτικότερες περιόδους του χρόνου, είναι και μια από τις ιδανικότερες για να πάμε κινηματογράφο.
Στις πρώτες μέρες του φθινοπώρου κάνει την πρεμιέρα του
το "Inside Out" ή αλλιώς "Τα μυαλά που κουβαλάς" (ακόμη ένας εμπνευσμένος ελληνικός τίτλος). Η ταινία κινουμένων σχεδίων της Pixar που ξετρέλανε τους πάντες στο τελευταίο φεστιβάλ Καννών. H Riley ξεριζώνεται από την ήσυχη ζωή της σε μια κωμόπολη της κεντροδυτικής Αμερικής για να εγκατασταθεί στο Σαν Φρανσίσκο, όπου βρίσκεται η καινούρια δουλειά του πατέρα της. Ενώ η Χαρά, το κυρίαρχο και σημαντικότερο συναίσθημα της Riley, προσπαθεί να διατηρήσει το ηθικό υψηλό, τα υπόλοιπα συναισθήματα συγκρούονται μεταξύ τους για το πώς να διαχειριστούν μια διαφορετική πόλη, ένα νέο σπίτι κι ένα καινούριο σχολείο. Όπως μας λέει και η ταινία: Το να μεγαλώνεις δεν είναι εύκολη υπόθεση (κάτι έχουμε καταλάβει!).
Το "Inside Out" δεν είναι το μοναδικό πολυαναμενόμενο animation όμως. Προς το τέλος του μήνα έρχονται και τα Μinions στην ομότιτλη ταινία. Τα κίτρινα αξιολάτρευτα πλασματάκια που αγαπήσαμε μέσα από το "Εγώ ο Απαισιότατος" και υπήρξαν ο βασικό λόγος για να βγει και δεύτερο μέρος, έχουν τώρα τη δική τους ταινία και υπόσχονται τρελές, κουτοπόνηρες περιπέτειες.
Τον Σεπτέμβρη έρχεται και μια...ροκού Mέριλ Στρίπ με το "Η Ρίκι και η Ροκ". Σε αυτήν την ταινία τραγουδάει φορώντας μαύρο δερμάτινο παντελόνι (που της πάει απίστευτα), με ήχους ηλεκτρονικής κιθάρας το Bad Romance της Lady Gaga!...Ναι αυτή η γυναίκα είναι ένας από τους χαμαιλέοντες του κινηματογράφου!
Το "Χάρισμα" με τους Άντονι Χόπκινς και Kόλιν Φάρελ, διηγείται την ιστορία του βετεράνου πράκτορα του FBI και της συνεργάτιδας του, που ζητούν τη βοήθεια ενός χαρισματικού, συνταξιοδοτημένου γιατρού, για να επιλύσουν μια σειρά από μυστηριώδεις δολοφονίες. Ο γιατρός σύντομα θα αντιληφθεί ότι το χάρισμα του δεν είναι αρκετό ενάντια στις δυνάμεις αυτού του στυγερού εγκληματία.
Ο Σεπτέμβρης θα έχει και blockbuster. Ο επιβλητικός "Λαβύρινθος" που είδαμε πέρυσι επιστρέφει με το δεύτερο μέρος του που έχει τίτλο "Ο Λαβύρινθος: Πύρινες Δοκιμασίες". Η ταινίες του «Λαβύρινθου» βασίζονται στην ομώνυμη σειρά βιβλίων. Και φυσικά, επειδή κινηματογραφική χρονιά χωρίς super hero ιστορία δεν γίνεται, έρχεται ο "Ant-Man" του Πέιτον Ριντ.
Οι "Πεινασμένες Καρδιές" είναι ίσως η πιο αξιόλογη ρομαντική ταινία τους μήνα και όχι μόνο καθώς σαν φιλμ, μοιάζει να μπερδεύει τα όρια ανάμεσα στη ρομαντική κομεντί, την ιστορία αγάπης αλλά και τον τρόμο. Ο σκηνοθέτης Σαβέριο Κονστάνζο έγραψε το σενάριο που βασίζεται στο μυθιστόρημα του Μάρκο Φραντζόζο, μετά το χωρισμό του από τη γυναίκα του.
Τον Οκτώβριο θα έχουμε δύο δυνατά ονόματα σκηνοθετών. Ρίντλευ Σκότ και Στίβεν Σπίλμπεργκ. Ο πρώτος επιστρέφει με το πολυαναμενόμενο "The Martian" ("Η διάσωση") όπου πρωταγωνιστούν οι Ματ Ντέιμον και Τζέσικα Τσαστέιν (και οι δύο ξανά σε διαστημική ταινία, μετά το "Interstellar"!). Η πλοκή της ταινίας περιφέρεται γύρω από μια επανδρωμένη αποστολή στον Άρη, όπου ο αστροναύτης Μαρκ Γουάτνι (Ντέιμον) θεωρείται νεκρός μετά από μια σφοδρή καταιγίδα και εγκαταλείπεται από το υπόλοιπο πλήρωμα. Αλλά ο Ουάτνεϊ είναι ακόμη ζωντανός και ξαφνικά βρίσκεται μόνος σε έναν αφιλόξενο πλανήτη… Το διάστημα τα τελευταία χρόνια έχει την τιμητική του!
Ένα βιογραφικό δράμα, το "Pawn Sacrifice" ή "Θυσιάζοντας Ένα πιόνι" με τον Τόμπι Μαγκουάιρ, είναι μια συγκλονιστική ιστορία βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα. Διαδραματίζεται στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου, όταν ο Αμερικανός υπερ-ταλαντούχος σκακιστής Μπόμπι Φίσερ βρίσκεται ανάμεσα σε δύο υπερδυνάμεις, αφού αντιμετωπίζει την Σοβιετική αυτοκρατορία στο πρόσωπο του εθνικού τους αστέρα στο σκάκι.
Ο Σπίλμπεργκ μας βουτά στα άδυτα της "Γέφυρα των κατασκόπων". Ο Τζέιμς Ντόνοβαν (Τομ Χανκς), ένας δικηγόρος από το Μπρούκλιν, βρίσκεται στο επίκεντρο του Ψυχρού Πολέμου όταν η CIA τον στέλνει σε μια σχεδόν αδύνατη αποστολή για την διαπραγμάτευση της απελευθέρωσης ενός κρατούμενου Αμερικανού πιλότου.
Τον ίδιο μήνα, ο αγαπημένος Τζόζεφ Γκόρντον Λέβιτ, πρωταγωνιστεί στην ιστορία του Γάλλου ακροβάτη Philippe Petit, ο οποίος το 1974 επιχείρησε, περπατώντας επάνω σε τεντωμένο σκοινί, να διασχίσει από το ένα κτίριο των Διδύμων Πύργων στο άλλο! Η ταινία έχει τίτλο "The Walk".
Το "Βlack Mass" σηματοδοτεί την επιτέλους επιστροφή του Τζόνι Ντεπ στους σοβαρούς ρόλους ή μάλλον στους ρόλους που απαιτούν μια ποιότητα ερμηνείας, καθώς τον είχαμε βαρεθεί σε ρόλους-πολλαπλάσια του αλητάριου πειρατή Σπάροου. Η ταινία βασίζεται στην αληθινή ιστορία του Whitey Bulger, του πιο δικτυωμένου και διάσημου μαφιόζου εγκληματία στην ιστορία της Νότιας Βοστόνης, ο οποίος αποφάσισε να γίνει κατάσκοπος της C.I.A... Τον μαφιόζο υποδύεται, φυσικά, ο Ντεπ.
Ο τρίτος και τελευταίος μήνας του φθινοπώρου, ο Νοέμβριους, έρχεται με το "99 Homes"-παραγωγή του 2014 και προβλήθηκε στο περσινό (55ο) Φεστιβαλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης και άφησε πολύ καλές εντυπώσεις. Ένα ουμανιστικό θρίλερ που μιλάει για τον οικοδόμο Ντένις Νας, στον οποίο γίνεται έξωση από το σπίτι του μαζί με τη μητέρα του και τον εννιάχρονο γιο του. Ο Ντένις προσπαθεί να ξανακερδίσει το σπίτι τους κάνοντας συμφωνία με το διάβολο και δουλεύοντας για τον Ρικ Κάρβερ, τον διεφθαρμένο μεσίτη που τους έκανε έξωση. Σε σκηνοθεσία του αξιόλογου Ραμίν Μπαχράνι με τους Μάικλ Σάνον και Άντριου Γκάρφιλντ.
Αυτά προς το παρόν!
Καλές (δροσερές) προβολές!
Παρασκευή Γιουβανάκη
*αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Θερμαικός"
Σκηνοθέτες: Anton Corbijn
Ηθοποιοί: Dane DeHaan, Joel Edgerton, Robert Pattinson, Ben Kingsley
Μια μικρή γνωριμία με τον ηθοποιό-θρύλο.
Η σκηνοθεσία ανήκει στον Anton Corbijn, ένας σκηνοθέτης που έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη μας πλέον μετά από δύο αξιόλογα έργα του, το “Control”(2007) και το “A Most Wanted Man”(2014) με τον αδικοχαμένο και αγαπημένο Philip Seymour Hoffman.
Βασισμένη στην αληθινή ιστορία της φιλίας του φωτογράφου Dennis Stock και του James Dean που ξεκίνησε όταν ο πρώτος ανέλαβε να φωτογραφήσει τον ηθοποιό για το περιοδικό LIFE το 1955.
Ο νεαρός τότε φωτογράφος Dennis Stock, ακολουθεί τον ανερχόμενο ηθοποιό James Dean, στην προσπάθεια του να δώσει φρέσκο υλικό στο περιοδικό για το οποίο δουλεύει. Ο James είναι χαοτικός, παρασύρεται εύκολα, αλλά ο Dennis βάζει σκοπό του να τον κάνει να συγκεντρωθεί ή έστω να εμφανιστεί στις συναντήσεις τους. Οι δυό τους θα βρεθούν από την ξέφρενη Νέα Υόρκη στην ενδοχώρα- στο πατρικό του James Dean στην Ιντιάνα. Ο Dennis πιστεύει ότι φωτογραφίζει έναν αστέρα που σύντομα θα γίνει παγκόσμιο φαινόμενο- αυτό που δε γνωρίζει είναι ότι συλλαμβάνει με το φακό του τις τελευταίες στιγμής απλότητας και οικειότητας που θα έχει ποτέ ο James Dean.
Dane DeHaan και Robert Pattinson ενσαρκώνουν μια παράξενη σχέση στον κινηματογραφικό κόσμο του Corbijn που μας μεταφέρει στη νοσταλγική, τζαζ δεκαετία του '50 μέσα από μια θαυμάσια ανασύσταση της εποχής. Οι δύο νεαροί ηθοποιοί, ειδικά ο DeHaan που υποδύεται τον Dean, κουβαλάνε στις πλάτες τους το βάρος δύο σημαντικών διάσημων ονομάτων. Καταφέρνουν όμως και ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των ρόλων τους, πράγμα αξιοπερίεργο για την περίπτωση Pattinson. Σκηνογραφία και ενδυματολογία τους βοηθούν στο έπακρο να μπουν στο πετσί του ρόλου αλλά και εμάς να ταξιδέψουμε για λίγο σε εκείνη την εποχή.
Προβλήματα παρουσιάζει κυρίως το σενάριο καθώς περιλαμβάνει ανούσιους διαλόγους. Μαθαίνουμε μεν αρκετά για τη ζωή του ηθοποιού αλλά ίσως όχι με τον σωστό τρόπο και αυτό έχει ως αποτέλεσμα το να καθυστερήσει η δημιουργία του ενδιαφέροντος από πλευράς θεατή.
Με την εμφάνιση των τίτλων τέλους, αισθάνεσαι πως έχεις έρθει "κοντά" με τον ακόμη και μέχρι σήμερα πιο μυστηριώδη σταρ όλου του πλανήτη.
Δυστυχώς, βρίσκεται στην κατηγορία των ταινιών που μετά από μία ώρα περίπου την ξεχνάς.
Παρασκευή Γιουβανάκη
Βαθμολογία 2.5/5
