Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Viggo Mortensen. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Viggo Mortensen. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 28 Μαρτίου 2015

Far from Men (Loin Des Hommes) Κριτική ταινίας

Σκηνοθεσία: David Oelhoffen
Ηθοποιοί: Viggo Mortensen, Reda Kateb, Djemel Barek

Η ταινία "Mακριά από τους ανθρώπους" είναι βασισμένη στο διήγημα του Αλμπέρ Καμύ "Η Φιλοξενία" από τη συλλογή "Η Εξορία και το Βασίλειο" και έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Διαγωνιστικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας αφήνοντας εξαιρετικές εντυπώσεις και στη συνέχεια συμμετείχε με μεγάλη επιτυχία στα Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο, Λονδίνου και Ρότερνταμ.

Βρισκόμαστε το 1954 στην Αλγερία στην καρδιά του χειμώνα σε ένα απομονωμένο χωριό, ενώ ξεκινά ο αντιαποικιακός αγώνας ενάντια στους Γάλλους. Καθώς οι αντάρτες περικυκλώνουν την περιοχή η σύγκρουση ανάμεσα στο παλιό και στο καινούριο είναι αναπόφευκτη. Ο Νταρού, ο δάσκαλος του χωριού πρέπει να συνοδεύσει τον Μοχάμεντ, έναν ντόπιο που κατηγορείται για φόνο, μέχρι την πόλη όπου πρόκειται να δικαστεί. Δύο άνθρωποι εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους είναι αναγκασμένοι να διασχίσουν τις απέραντες πεδιάδες της ενδοχώρας. Κυνηγημένοι από τους συγγενείς του δολοφονημένου που ζητούν εκδίκηση, αλλά και από τους Γάλλους στρατιώτες, οι δύο άνδρες επαναστατούν, έρχονται αντιμέτωποι με τη θρησκευτική μισαλλοδοξία όσο και την παράλογη βία του κατακτητή, αλλά, παράλληλα, και με τα προσωπικά τους ηθικά διλήμματα. 

Αυτό που τραβάει αμέσως την προσοχή είναι τα πανέμορφα και καλοφωτισμένα πλάνα (την φωτογράφηση της ταινίας έχει αναλάβει ο Γκιγιόμ Ντεφοντέν). Ο σκηνοθέτης γοητεύεται και εκμεταλλεύεται το άγριο και συνάμα γαλήνιο τοπίο των βουνών του Άτλαντα της Αλγερίας, και του χαρίζει γενικά πλάνα σαν να υποκλίνεται μπροστά στο μεγαλείο της απεραντοσύνης του. Μέσα σε αυτό το θεόρατο τοπίο, χάνονται οι δύο πρωταγωνιστές.
Δύο πρωταγωνιστές που δίνουν εκπληκτικές ερμηνείες. Ο Viggo Mortensen μαγνητίζει με την ήρεμη παρουσία του και το στιβαρό του βλέμμα. Παραμένει συχνά σιωπηλός και αφήνει το σώμα και το βλέμμα του να μιλήσουν για αυτόν. Αξίζει να αναφερθούν εδώ δύο λόγια του για την ταινία: "Είναι η ταινία που σ’ εμπνέει ν’ αποβάλλεις τον εγωισμό σου, να απορρίψεις την αδικία, να προσεγγίσεις ανθρώπους που θεωρείς πολύ μακριά σου". Και αυτά ακριβώς ισχύουν για το "Μακριά από τους ανθρώπους" γιατί χάνεσαι μέσα στην τραγικότητα της ιστορίας και του πολέμου.

Η σκηνοθετική προσέγγιση που έχει δανειστεί στοιχεία από το είδους του γουέστερν, παραμένει λιτή και προσηλωμένη στο ανθρώπινο δράμα των δύο χαρακτήρων μέχρι και το τέλος της ταινίας με ιδιαίτερη βάση στο ηθικό κομμάτι, κάτι που καταφέρνει να πει πολλά και διαφορετικά πράγματα στον κάθε θεατή.
Την ταινία συνοδεύει ένα πολύ καλό soundtrack δια χειρός Nικ Κέιβ και Γουόρεν Έλις. Μάλιστα σε ορισμένα κομμάτια έχει συνεργαστεί και ο "δικός μας" Ψαραντώνης.

Παρασκευή Γιουβανάκη
Βαθμολογία  3.5/5

Πέμπτη 26 Ιουνίου 2014

THE TWO FACES OF JANUARY κριτική ταινίας

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Hossein Amini
ΗΘΟΠΟΙΟΙ:Viggo Mortensen, Kirsten Dunst, Oscar Isaac, Yigit Ozsener, Ali Kalaba, Daisy Bevan


 «Τα Δύο Πρόσωπα του Ιανουαρίου» είναι μια ταινία
βασισμένη στο ομώνυμο  μυθιστόρημα της Πατρίτσια Χάισμιθ, στης οποίας τη βιβλιογραφία ανήκουν τα best sellers «Ο ταλαντούχος κ.Ριπλέι» και «Ξένοι στο Τρένο». Τη μεταφορά αυτή ανέλαβε ο σεναριογράφος του εξαιρετικού “Drive”, και αποτελεί την πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα.


 Η υπόθεση της ταινίας είναι η εξής: “Στην Αθήνα του 1962 ένα ζευγάρι Αμερικανών τουριστών (Viggo Mortensen & Kirsten Dunst) γνωρίζει έναν ξεναγό συμπατριώτη τους (Oscar Isaac), ο οποίος δέχεται να τους βοηθήσει όταν μπλέκονται σε ένα φόνο.”

 Καιρό είχαμε να δούμε τον Viggo Mortensen (τον θυμόμαστε ακόμη από την τριλογία του «Άρχοντα» ως Αragorn) σε ενδιαφέροντα ρόλο. Στα «Δύο Πρόσωπα του Ιανουαρίου» υποδύεται τον γοητευτικό και παρορμητικό Τσέστερ, και σίγουρα μας γοητεύει με την παρουσία του, η οποία μπαίνει κατευθείαν στα θετικά της ταινίας.  Δίπλα του, δίνουν ενδιαφέρουσες ερμηνείες και οι δύο συμπρωταγωνιστές του, η Kirsten Dunst και ο Oscar Isaac. Kαι τους τρεις μαζί, ενώνει η τραγική μοίρα, καθώς μπλέκονται σε ανθρωποκυνηγητό. 

  Το καστ συμπληρώνουν και Έλληνες ηθοποιοί, σε μικρότερους αλλά σημαντικούς για την πλοκή ρόλους (Όµηρος Πουλάκης, Σωκράτης Αλαφούζος, Ευγενία Δηµητροπούλου, Προμηθέας Αλειφερόπουλος), οι οποίοι στέκονται επάξια στο πλευρό των διάσημων συναδέλφων τους.

  Παράλληλα, η ατμοσφαιρική φωτογραφία της ταινίας, σε ταξιδεύει αμέσως σε μια Ελλάδα του ’60 (Αθήνα και Χανιά) αλλά και στην Κωσταντινούπολη. Οι χαρακτήρες – ηθοποιοί φαίνονται να ανήκουν στην πλέον παλιά εποχή. Μέχρι τη μέση του έργου, το ενδιαφέρον είναι τεντωμένο. Μετά τα μισά όμως, κάτι συμβαίνει. 

  Αναρωτιέσαι τι ακριβώς βλέπεις. Θέλω να πω, είναι όντως αστυνομικό θρίλερ, είναι  ερωτικό θρίλερ (το ερωτικό τρίγωνο που δημιουργείται, φθάνει σε σημείο να έχει κεντρικό ρόλο) ή είναι μια ταινία με βοηθητικό προς τον τομέα του τουρισμού, ρόλο? Αυτές τις απορίες, στις δημιουργεί η μάλλον άνευρη σκηνοθεσία. Μετά τα μισά λιγάκι…βαριέσαι να το πω? Τέλος πάντων, δεν υπάρχει πλέον εκείνο το ανυψωμένο αρχικό ενδιαφέρον και αυτό σου χαλάει την όλη εικόνα που έχεις ήδη σχηματίσει – πολύ πιθανόν να σημειωθεί ξενέρωμα για την κατάληξη των τριών χαρακτήρων (προσωπικά, αυτό έπαθα).


  Σίγουρα δε χαρακτηρίζεται καθαρόαιμο αστυνομικό θρίλερ, αφού απουσιάζει και η κορύφωση από πλευράς αφήγησης, και η αγωνία από πλευρά θεατή. Όμως, πέρα από τα παραπάνω αρνητικά, δείτε την. Πηγαίνετε σε ένα κοντινό θερινό (όπως έκανα και εγώ) και με τη δροσιά που φέρνει το καλοκαιρινό (αμήν) βράδυ, παρακολουθήστε την. 


Παρασκευή Γιουβανάκη
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 2.5/5