LA FILLE INCONNUE/ The Unknown Girl κριτική ταινίας

Σκηνοθεσία: Jean-Pierre Dardenne, Luc Dardenne
Hθοποιοί: Adele Haenel, Olivier Bonnaud, Jeremie Renier


Όπως ακριβώς και στην τελευταία ταινία των αδερφών Dardenne, "Δύο Μέρες μια Νύχτα" (με την υπέροχη Marion Cotillard), που ακολουθεί πιστά το βασικότερο σεναριακό χαρακτηριστικό τους: ένας στον αριθμό οι κεντρικοί χαρακτήρες, έτσι και εδώ έχουμε τη νεαρή Jenny Davin που είναι γιατρός στο επάγγελμα και που δεν διστάζει να τα βάλει με όλους και με όλα για το κοινό καλό (;).

Η νεαρή ειδικευόμενη λοιπόν, ακούει ένα βράδυ το κουδούνι στο ιατρείο της μετά από μια μεγάλη και κουραστική ημέρα, αλλά δεν απαντά. Το επόμενο πρωί, η αστυνομία την ενημερώνει ότι μια άγνωστη γυναίκα βρέθηκε νεκρή κοντά στο σπίτι της. Γεμάτη ενοχές, θέτει σκοπό της ζωής της να ανακαλύψει την ταυτότητα της. Δε θέλει να χαθεί ανώνυμα, να εξαφανιστεί σαν να μην υπήρξε ποτέ. 

Μέσα σε αυτή την υπόθεση  απαντάται το κοινωνικοπολιτικό ενδιαφέρον που εκφράζει το σινεμά των αγαπημένων αδερφών Dardenne που έχουν κερδίσει δύο φορές το Χρυσό Φοίνικα ("Ροζέτα" και "Παιδί").
Το ενδιαφέρον για ένα άγνωστο, (στην περίπτωση μας "κορίτσι"), που πρέπει να σωθεί με τον οποιοδήποτε δυνατό τρόπο, ή αλλιώς, η οπτικοακουστική συμφωνία που προσπαθεί να σώσει μια χαρακωμένη κοινωνία, που προσπαθεί με νύχια και με δόντια για ένα κοινό καλό.
Πόσο όμως αληθοφανές αποδίδεται αυτό στα πλάνα και στις σκηνές; Κατά πόσο το σενάριο καταφέρνει να ανταποκριθεί στη δυναμική του θέματος;

Στον πρωταγωνιστικό ρόλο τοποθετείται η Adele Haenel, ένα αρκετά δυνατό υποκριτικό χαρτί, μία από τις καλύτερες ηθοποιούς της Γαλλίας αλλά και της γενιάς της. Ο αντιφατικός χαρακτήρας της Jenny Davin συνοδεύεται από τις μη ποικιλόμορφες εκφράσεις προσώπου και σώματος της Haenel. Η 28χρονη ηθοποιός ανταποκρίνεται με ευκολία στο ρόλο της γιατρού που της δόθηκε, ισορροπώντας επικίνδυνα με την ερμηνεία της πάνω στη λεπτή γραμμή που ενώνει την απαιτούμενη αποστασιοποίηση της ειδικότητας της με τα αναπόφευκτα ανθρώπινα συναισθήματα. 

Όσον αφορά την πλοκή, τα σκηνοθετικά αλλά και σεναριακά μέσα που χρησιμοποιούνται δεν διαχειρίζονται σωστά τον κινηματογραφικό χρόνο. Η αναζήτηση για το "άγνωστο κορίτσι' που καταλήγει να γίνει αυτοσκοπός της πρωταγωνίστριας, καταλήγει να μετατραπεί σε ένα άνευρο κυνήγι του "κακού". Χαρακτήρες εμφανίζονται και εξαφανίζονται σε μηδενικό χρόνο ενώ η κοπέλα συνεχίζει να ψάχνει μέσα σε μια υποβαθμισμένη περιοχή της Λιέγης (η πάντα πρωταγωνίστρια επαρχία στη φιλμογραφία των Dardenne) με την προσωπική της ζωή, τη ζωή εκτός ιατρείου (γιατί υπάρχει και αυτή) να είναι και να παραμένει εντελώς απούσα. Το κυριότερο είναι πως μέσα σε από αυτό το ανθρωποκεντρικό κυνήγι απουσιάζει η ενέργεια, το νεύρο και κυρίως η αληθοφάνεια των γεγονότων που χαρακτηρίζει το έργο των δύο Βέλγων κινηματογραφιστών.

Όμως, λίγα δευτερόλεπτα πριν την εμφάνιση των τίτλων τέλους και μέσα σε λίγα μόλις δευτερόλεπτα έχουμε ένα μόλις πλάνο που ναι, κερδίζει σε δύναμη, ένταση και ανθρωπιά, όλες τις σκηνές που προηγήθηκαν μέσα σε ένα (σχεδόν) δίωρο. Και εδώ αναγνωρίζουμε επιτέλους το γνώριμο κινηματογραφικό ύφος των αδερφών Jean-Pierre και Luc Dardenne που αγαπάμε, αυτό το ύφος που σφύζει από ανθρωπιά.

Παρασκευή Γιουβανάκη
Bαθμολογία 2.5/5

Deux jours,une nuit κριτική ταινίας

Σκηνοθεσία: Jean-Pierre Dardenne, Luc Dardenne
Hθοποιοί:  Marion Cotillard, Fabrizio Rongione, Pili Groyne,Pili Groyne

Το φιλμ έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών και διεκδίκησε μια υποψηφιότητα για το Χρυσό Φοίνικα. Για τους αδερφούς Dardenne δεν είναι η 1η φορά που χαιρετούν τις Κάννες καθώς στο παρελθόν έχουν βραβευτεί με δύο Χρυσούς Φοίνικες, έναν για τη «Ροζέτα» το 1999 και έναν για το «Παιδί» το 2005.

H υπόθεση της ταινίας είναι η εξής:Μια νεαρή γυναίκα εργάτρια εργοστασίου, έχει στη διάθεσή της ένα Σαββατοκύριακο, ώστε να πείσει τους συνάδελφους της να αρνηθούν τα μπόνους τους για να μην χάσει η ίδια την δουλειά της. 

Αλήθεια εμείς τι θα κάναμε στη θέση τους? Θα δεχόμασταν το bonus των 1000 ευρώ ή θα προτιμούσαμε να παραμείνει στη θέση της η συνάδελφός μας που ξέρουμε ότι έχει ανάγκη τη δουλειά? Οι αδερφοί  Dardenne -που θεωρούνται πλέον από τους σημαντικότερους Ευρωπαίους κινηματογραφιστές αλλά και ειδήμονες σε τέτοια σοβαρά θέματα, δημιούργησαν μια πέρα για πέρα ανθρώπινη ταινία, με ένα φλέγον ζήτημα, μια επίκαιρη και άβολη περίπτωση.

Παρακολουθούμε  με κομμένη την ανάσα-στην κυριολεξία- την καθηλωτική Marion Cotillard να επισκέπτεται έναν έναν τους συναδέλφους της υποδυόμενη τη Σάντρα, μια γυναίκα που μόλις έχει περάσει από το στάδιο της κατάθλιψης και συνεχίζει ακόμη να παλεύει με αυτό αλλά και για να κρατήσει τη δουλειά της. Δεν σκεφτόμαστε στιγμή πως είναι η ηθοποιός-σταρ αυτή που βλέπουμε. Η Cotillard είναι η Σάντρα. Το σώμα της, ετοιμόρροπο. Η απόγνωση και η αγωνία αποτυπώνονται σε κάθε σημείο του σώματός της. 

Αμέσως μας γίνεται αισθητή η άσχημη ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο χαρακτήρας. Χωρίς πλατιασμούς και μελοδραματισμούς ερχόμαστε αντιμέτωποι με το πρόβλημα της σαν να είναι και δικό μας. Νομίζω αυτό λέγεται "σκηνοθετικό επίτευγμα".

Σκηνοθεσία και σενάριο ασχολούνται περισσότερο με το πως αντιδρά ο κάθε ένας από τους εργαζόμενους ξεχωριστά. Κάθε επίσκεψη και ένας διαφορετικός χαρακτήρας, μια έκπληξη. Έχουμε ειλικρινή αγωνία για το πως θα αντιδράσει ο κάθε επόμενος συνεργάτης της. Μερικοί αντιδρούν απάνθρωπα και ακραία. Σε λυπεί αυτό γιατί σκέφτεσαι πως και στην πραγματικότητα υπάρχουν αυτές οι αντιδράσεις. Ακόμη μια απόδειξη πως το "Δύο μέρες, μια νύχτα" έχει ανθρώπινο και αληθοφανή χαρακτήρα.

Αληθινή και συγκινητική ταινία.

Παρασκευή Γιουβανάκη
Βαθμολογία 4/5