Οι νικητές των Bafta Awards

...ή αλλιώς των "Βρετανικών Όσκαρ"

Χθες (14/2) πραγματοποιήθηκε η 66η απονομή των βραβείων Bafta και ο  μεγάλος νικητής αυτών είναι η «Επιστροφή» του Alejandro Iñárritu αφού αποχώρησε από την απονομή με άλλα πέντε βραβεία  για να τα προσθέσει στην πλούσια μέχρι τώρα συλλογή της. Ο Leonardo Dicaprio κέρδισε ακόμη ένα από τα φετινά «μεγάλα» βραβεία οπότε και βρίσκεται όλο και πιο κοντά στο πολυπόθητο αγαλματίδιο του.

Δεν σημειώθηκαν ιδιαίτερες εκπλήξεις όσον αφορά τους νικητές και τις νικήτριες (πόσο ωραία θα ήταν να κέρδιζε τελικά ο «Αστακός»!) ενώ αδικημένη της βραδιάς  η εξαιρετική «Carol» και η πρωταγωνίστριά της Rooney Mara.

…Και του χρόνου λοιπόν, να είμαστε γεροί!

Αναλυτικά οι νικητές-τριες:

Καλύτερη Ταινία: «Η Επιστροφή» του Alejandro González Iñárritu

Καλύτερη Βρετανική Ταινία: "Brooklyn"

Καλύτερη Σκηνοθεσία: Alejandro González Iñárritu («Επιστροφή»)

Α’ Ανδρικός Ρόλος: Leonardo DiCaprio (» Η Επιστροφή»)

Α’ Γυναικείος Ρόλος:  Brie Larson («Δωμάτιο»)

Β’ Ανδρικός Ρόλος: Mark Rylance  («Γέφυρα των Κατασκόπων»)

Β’ Γυναικείος Ρόλος: Kate Winslet («Steve Jobs»)

Καλύτερο Ντοκιμαντέρ: «Amy»

Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: «Wild Tales»

Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: "Inside Out"

Καλύτερο Πρωτότυπο Σενάριο: «Spotlight»

Καλύτερο Διασκευασμένο Σενάριο: «The Big Short»

Καλύτερη Φωτογραφία: Emmanuel Lubezki  («H Επιστροφή»)

Καλύτερη Καλλιτεχνική Διεύθυνση: «Mad Max: Fury Road»

Καλύτερα Κοστούμια: «Mad Max: Fury Road»

Καλύτερο Μοντάζ: «Mad Max: Fury Road»

Καλύτερα Οπτικά Εφέ: «Star Wars: The Force Awakens»

Καλύτερος Ήχος: «Η Επιστροφή»

Καλύτερο Μακιγιάζ και Κομμώσεις: «Mad Max: Fury Road»

Ανερχόμενος Σταρ:  John Boyega («Star Wars: The Force Awakens»)

Παρασκευή Γιουβανάκη

The Revenant κριτική ταινίας

Σκηνοθέτες: Alejandro Gonzalez Inarritu
Ηθοποιοί: Leonardo DiCaprio, Tom Hardy, Domhnall Gleeson

Μια από πιο πολυαναμενόμενες ταινίες της χρονιάς που φλερτάρει έντονα με το έπαθλο "ταινία του 2016" είναι βαθιά ριζωμένη και απλώνεται τόσο σε μυθοπλαστικά όσο και σε ρεαλιστικά χωράφια, καθώς κάποια από τα γεγονότα που πρωταγωνιστούν στην κάθε σκηνή, συνέβησαν και στην πραγματική ζωή του σκληροτράχηλου, ευφυέστατου ήρωα, Χιου Γκλας.
Αξίζει να συμπληρωθεί εδώ πως η βραβευμένη με τρεις Χρυσές Σφαίρες, συγκλονιστική «Επιστροφή», έφτασε να είναι προτεινόμενη για δώδεκα Όσκαρ από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου. Η σκηνοθεσία ανήκει στα έμπειρα χέρια του βραβευμένου με Όσκαρ (για το περσινό «Birdman») σκηνοθέτη του Alejandro Gonzalez Inarritu.

Βαθιά στην αχαρτογράφητη, άγρια φύση της Αμερικής, o κυνηγός Χιου Γκλας βρίσκεται βαριά τραυματισμένος και εγκαταλελειμμένος από ένα μέλος της ομάδας του, τον προδότη Τζον Φιτζέραλντ. Με ακλόνητη θέληση ως μοναδικό όπλο απέναντι στους κινδύνους, ο Γκλας περιπλανιέται σε ένα φοβερά εχθρικό περιβάλλον, μέσα στον αδίστακτο χειμώνα και περιτριγυρισμένος από εχθρικές φυλές, σε μια αδιάκοπη περιπέτεια αναζήτησης και επιβίωσης. Στόχος του: η εκδίκηση εναντίον του Φιτζέραλντ. 

Δεν χρειάστηκε να περάσει αρκετή ώρα για να μπεις στον απειλητικό κόσμο της "Επιστροφής". Η πρώτη σεκάνς, η σεκάνς όπου διαδραματίζεται μια θεόρατη μάχη, πρόκειται να σε ενημερώσει για τις προθέσεις της αλληλεπιδραστικής συνεργασίας των κινηματογραφιστών Inarritu και Emmanuel Lubezki (ο μάγος-διευθυντής φωτογραφίας) που πραγματοποιούν κινηματογραφικά θαύματα και να σε προειδοποιήσει για αυτό που πρόκειται να ακολουθήσει μέσα στις επόμενες 2μιση ώρες-κάτι το συναρπαστικό που θέλεις μονάχα να είσαι ο θεατής του και όχι ο πρωταγωνιστής του. 
Δεν θα σου το επιτρέψει. Θα ζήσεις και εσύ στο πετσί σου, όπως ακριβώς οι ήρωες, το πανδαιμόνιο αυτό. Ταραχή το λιγότερο. Θα θέλεις να σηκωθείς να φύγεις αλλά θα παραμένεις εκεί, καθηλωμένος μπροστά σε αυτό το κινηματογραφικό μεγαλείο. Ναι έχει και τη "μαύρη τρύπα" του όπου βρίσκονται οι σεναριακές υπερβολές που διηγούνται τα βασανιστήρια του Γκλας, όμως όταν πρωταγωνίστρια, εκτός από ένα ανθρώπινο ον είναι και η απέραντη φύση, μάλλον είναι αναπόφευκτες.

Το υπερφυσικό που κάνει την εμφάνιση του ανά απροσδιόριστους χρόνους είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του σεναρίου λόγω του διττού του ρόλου. Δίνει τον απαραίτητο χρόνο στον βασανισμένο ήρωα του να αναπνεύσει και να καταφέρει να σχεδιάσει την επιβίωση του, ενώ παράλληλα υμνεί τις θεματικές του σεναρίου: ο άνθρωπος ήταν, είναι και θα είναι ένα μικρό κομμάτι του  μεγαλείου της φύσης (τα απίστευτα πανοραμικά και εξωτερικά γενικά πλάνα απαράμιλλης αισθητικής που απεικονίζουν τα χιονισμένα ερημικά τοπία αρκούν για να μας πείσουν) και όχι κάποια ανώτερη ύπαρξη. Ένα ον που ζει και επιβιώνει χάρις σε αυτήν. 

Ο πρωταγωνιστής Leonardo DiCaprio είναι εκεί πιστός στις υποκριτικές απαιτήσεις του ρόλου, τσαλακώνεται ολωσδιόλου (καμμία κομψότητα, κανένα πλάνο δεν του χαρίζεται ώστε να τονιστεί η εξωτερική του ομορφιά) και συγκλονίζει ερμηνεύοντας βουβά την περισσότερη ώρα, με το σώμα του, τα ταλαιπωρημένα μάτια του, το βογκητό του.
Τώρα, το αν θα κερδίσει τελικά το πολυπόθητο αγαλματίδιο, είναι εντελώς άλλο θέμα.

Η κινηματογραφική εμπειρία με τον τίτλο "The Revenant", γυρισμένη αποκλειστικά με φυσικό φωτισμό, ήρθε για να κόψει την ανάσα.

Βαθμολογία 4/5
Παρασκευή Γιουβανάκη

THE WOLF OF WALL STREET κριτική ταινίας

Σκηνοθεσία: Martin Scorsese
Ηθοποιοί: Leonardo DiCaprio, Jonah Hill, Margot Robbie, Kyle Chandler, Rob Reiner, Jon Bernthal, Jon Favreau, Jean Dujardin, Joanna Lumley, Matthew McConaughey

  H υπόθεση της ταινίας είναι η εξής: “Η πραγματική ιστορία του Jordan Belfort (Leonardo DiCaprio), χρηματιστή των δεκαετιών του ’80 και του ’90, ο οποίος έγινε πολυεκατομμυριούχος στα 26 του, προτού καταλήξει στη φυλακή για μια σειρά από οικονομικές απάτες.”

  Ένα τρίωρο διαρκούς ταχυπαλμίας, σεξουαλικής ακολασίας και ξέφρενης συμπεριφοράς. Το αληθινά αισχρό πρόσωπο της εξουσίας, του χρήματος και της αλόγιστης χρήσης του αποκαλύπτεται χωρίς ίχνος taboo μέσα από την κάμερα του Scorsese. Το πανδαιμόνιο που επικράτησε τη δεκαετία του ’90 στη Wall Street, παίρνει σάρκα και οστά. Η ταινία, όπως οι περισσότεροι γνωρίζετε, είναι η βιογραφία του Jordan Belfort (ο οποίος συμμετείχε και στην εγγραφή του σεναρίου της ταινίας) και βασίζεται στο βιβλίο που έγραψε ο ίδιος: “Τhe Wolf of Wall Street”. Η μεταφορά του στη μεγάλη οθόνη, σηματοδοτεί την 5η συνεργασία του Martin Scorsese με τον Leonardo DiCaprio.

  Ένας καινούριος Scorsese. Γρήγορος, θορυβώδης, ωμός. (Κρατάει όμως  σταθερά το μοτίβο της ανδροπαρέας που δοκιμάζει και κάνει τα πάντα για το όνομα της επιτυχίας και του χρήματος και πετυχαίνει τον έλεγχο όλου του κόσμου (“Goodfellas” (1990), “Casino”, (1995)). Ορισμένοι τον δέχονται με ανοιχτές αγκάλες χαρακτηρίζοντας τον «Λύκο» μια από τις καλύτερες ταινίες της καριέρας του, ενώ κάποιοι άλλοι δεν διστάζουν να φωνάξουν δημόσια εναντίον του αλλά και εναντίον του πρωταγωνιστή του, «Ντροπή σας!» (χαρακτηριστικό παράδειγμα ένας σεναριογράφος (που το όνομα του δεν γνωρίζουμε) αμέσως μετά τη λήξη της ταινίας για λογαριασμό μελών της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, είδε τον Scorsese, τον DiCaprio και μερικούς άλλους συντελεστές της ταινίας να βγαίνουν από ασανσέρ και τους φώναξε: «Ντροπή σας, ήταν αηδιαστική [ταινία]»)

  Τους  χαρακτήρες δεν τους συμπαθείς. Αλλά μάλλον αυτό δεν φαίνεται να «καίει» τον σκηνοθέτη, ο οποίος δεν αφήνει το έργο του να πάρει ανάσα. Ασταμάτητες καταχρήσεις, ασταμάτητο σεξ, και ξανά καταχρήσεις και ξανά «ακατάλληλες για ανηλίκους» σκηνές. Ο «Λύκος» είναι ένα φιλμικό τονωτικό, ένα φιλμικό «όργιο» που η διάρκειά του αγγίζει τα 180 λεπτά, και για τους ήρωές του αλλά και για εμάς  τους θεατές. Η επιρροή που έχουν στον θεατή οι τραγελαφικές καταστάσεις που βιώνει ο Jordan Belfort, είναι ασύγκριτη.

 Με απλά λόγια, ο DiCaprio χαπακωνόταν, εσύ ένιωθες  μαστουρωμένος, ο DiCaprio ούρλιαζε, ο δικός σου ο λαιμός πονούσε! Σου προκαλείται ταυτόχρονα  ναυτία και υπερένταση από αυτό το ασταμάτητο «υπερθέαμα». 

  Στο ρόλο του ακόρεστου κερδοσκόπου ο DiCaprio, που έχει πάρει επισήμως τη θέση ενός νεότερου Robert DeNiro στα χέρια του σκηνοθέτη του, δίνει αναμφισβήτητα την καλύτερη ερμηνεία της καριέρας του (και που δικαιολογημένα θα του χαρίσει την 4η υποψηφιότητα για Oscar ερμηνείας – και ας το κερδίσει επιτέλους!). Κατορθώνει ανατριχιαστικά να ανταποκριθεί σωματικά σε μια σκηνή όπου είναι κόκκαλο από τα ναρκωτικά και μπουσουλώντας προσπαθεί να φτάσει στο αμάξι του. Η σκηνή αυτή έχει ήδη χαρακτηριστεί «κλασική».  Υπερβαίνει ξανά τον εαυτό του με μια συγκλονιστική ερμηνεία. Δίπλα του, σε δεύτερο ρόλο, ο Jonah Hill, (που τα τελευταία χρόνια ξεκίνησε να ωριμάζει σαν ηθοποιός) δίνει μια ενδιαφέρουσα ερμηνεία για έναν ήρωα ακραίου χαρακτήρα. Παράλληλα δεν ξεχνάμε ούτε τον Matthew McConaughey, που πραγματικά κλέβει την παράσταση στη μία και μοναδική του σκηνή της ταινίας.

  Παρά λοιπόν τις ακραίες και «ανήθικες» για κάποιους σκηνές, και όπως  σωστά έθεσε ο σκηνοθέτης: «Δεν ξέρω αν θα θεωρήσουν όλοι ότι είναι του γούστου τους – δεν νομίζω ότι θα είναι. Δεν είναι φτιαγμένη για 14χρονα», επιβάλλεται το «αντικειμενικό μάτι» κατά τη διάρκεια της προβολής.

Υ.Γ:  Τip για απολαυστικότερη προβολή: depon


Παρασκευή Γιουβανάκη
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 4/5