Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ταινία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ταινία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2022

Λίγα λόγια για το λατρεμένο La La Land.

                         

Σκηνοθεσία/Σενάριο: Damien Chazelle
Ηθοποιοί: Emma Stone, Ryan Gosling, Finn Wittrock, J.K. Simmons, John Legend, Josh Pence

Βρισκόμαστε στο Λος Άντζελες, γνωστό και ως η πόλη που γεννιούνται και πεθαίνουν τα όνειρα. 
Δύο νέοι ερωτευμένοι, προσπαθούν ταυτόχρονα να φτάσουν τους στόχους τους: εκείνη να γίνει μια διάσημη ηθοποιός, εκείνος να γίνει αναγνωρισμένος μουσικός. Θα καταφέρει η αγάπη τους να επιβιώσει στην σκληρή πραγματικότητα των συνεχών απογοητεύσεων και της απόρριψης;

Η σκηνοθεσία και το σενάριο ανήκουν στον Damien Chazelle. Mόλις 31 ετών (τότε) μα τόσο χαρισματικός κινηματογραφιστής που μας χάρισε το ανεπανάληπτο "Whiplash" και κέρδισε 3 Όσκαρ, δικαίως. 

Το πρώτο καρδιοχτύπι έρχεται από την πρώτη κιόλας σκηνή:
o Chazelle στήνει ένα πανέμορφο μουσικοχορευτικό παραλήρημα πάνω σε μια γεμάτη μποτιλιάρισμα λεωφόρο του Λος Άντζελες: ρυθμός, ζωντάνια, δεκάδες χορευτές και χορεύτριες να ξεπηδούν από φορτηγά, από αμάξια, από παντού. Και όλα αυτά σε ένα μονοπλάνο! 

Στη συνέχεια μας συστήνονται οι δύο πρωταγωνιστές: 
Emma Stone και Ryan Gosling- ένα ζευγάρι πρωταγωνιστών που τους αγαπάει πολύ ο φακός. 
Εδώ, εμφανίζονται για 3η συνεχόμενη φορά ως ζευγάρι. Η αρχή της πολύ καλής συνεργασίας έγινε με το "Crazy, Stupid, Love." και αφού η βιομηχανία του Κινηματογράφου είδε πόσο ταιριαστοί είναι τους ξανά έκανε ζευγάρι στο "Gangster Squad".




Και οι δυο είναι από τους καλύτερους ηθοποιούς της γενιάς τους, δίχως αμφιβολία. Ο Gosling έχει τη γοητεία του γλυκού gentleman που σε πάει μερικές δεκαετίες πίσω και η Stone διαθέτει ένα άκρως εκφραστικό πρόσωπο με μεγάλα πράσινα μάτια που μαρτυρούν τόσο μια παιδικότητα όσο και μια σπίθα ερωτισμού, μαζί.


Ο Chazelle δεν διστάζει να κρύψει το θαυμασμό και την αγάπη του για τα ασπρόμαυρα μιούζικαλ γεμίζοντας τις σκηνές του με κλασικά και αγαπημένα κομμάτια, όπως το "Τραγουδώντας στη βροχή".

Kάπου στις δύο ώρες έρχεται ο μαγευτικά κινηματογραφημένος επίλογος με την καλλιτεχνική διεύθυνση και τη σκηνοθεσία να δίνουν (καλλιτεχνικά) ρέστα και να προκαλούν την καρδιά μας να χτυπήσει ακόμη πιο δυνατά για τον έρωτα, τη χαμένη αγάπη, την Τέχνη του Κινηματογράφου, την ομορφιά της ζωής, την αισιοδοξία.

Ναι, το στοιχείο της ματαιοδοξίας που μαστίζει τον πραγματικό κόσμο δεν απουσιάζει ούτε από τον χρωματιστό και ονειρικό κόσμο του Sebastian και της Mia, όμως παρ' όλα αυτά το φιλμ πατά γερά στα γεμάτα ενέργεια και αισιοδοξία πόδια του.

Το "La La Land" απλώνεται ομοιόμορφα σαν ένα γλυκό όνειρο στη μεγάλη οθόνη.
Είναι ένας φόρος τιμής στο παραμελημένο πλέον είδος του μιούζικαλ.

Έχουμε ανάγκη από τέτοιες ταινίες.

Υ.Γ. "It's another day of sun!"

Παρασκευή Γιουβανάκη

Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2021

Persepolis - αφιέρωμα.

Σκηνοθεσία: Marjane Satrapi, Vincent Paronnaud 

Το είχα δει για πρώτη φορά όταν ήμουν ακόμη 19 χρονών. Έκτοτε, το βλέπω σχεδόν κάθε χρόνο για μια φορά τουλάχιστον. Τo αγάπησα από την πρώτη κιόλας προβολή.

Αρχικά να πούμε πως είναι βασισμένο στο αυτοβιογραφικό κόμικ της Ιρανής Marjane Satrapi και παρακολουθεί τη γέννηση του νέου Ιράν μέσα από τα μάτια ενός μικρού κοριτσιού. Eίναι γυρισμένο σε ασπρόμαυρο σχέδιο, όπως ακριβώς και το κόμικ. Είναι πρωτότυπη ιστορία ενηλικίωσης, που παράλληλα θίγει θέματα όπως η ξενοφοβία, η απάνθρωπη θέσης της γυναίκας στην Ανατολή, το θάρρος και η σημασία του να μπορείς να ξεχωρίζεις.

Κεντρικός χαρακτήρας, μια άκρως θαρραλέα κοπέλα η οποία παλεύει να ακουστεί με τους δικούς της τρόπους σε μια χώρα που έχει ξεχάσει τι σημαίνει "Ανθρώπινα Δικαιώματα". Το μόνο σίγουρο είναι πως την θαυμάζεις για τα κότσια της.

Πρόκειται για ένα κοινωνικοπολιτικό φιλμ κινουμένων σχεδίων με γνήσιο και έξυπνο χιούμορ, που είχε προταθεί  για Όσκαρ αλλά και για πολλά ακόμη βραβεία, ενώ πολεμήθηκε από τις κυβερνήσεις των Ιράν και Ταυλάνδης -το πρώτο δε, έκοψε έξι (!!!) σκηνές από το σύνολο και μόνο έτσι επέτρεψε την προβολή του!
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το ότι τα κακώς κείμενα της κοινωνίας απεικονίζονται με καυστικό χιούμορ και όχι με μελοδραματικό ύφος. Αυτό το χαρακτηριστικό σε συνδυασμό με το γενονός ότι αυτοσυστήνεται με έναν υπόγειο σουρεαλισμό και αυτοσαρκάζεται ασταμάτητα, καθιστά το "Persepolis" ικανότατο να επικοινωνήσει με όλον τον κόσμο σε ολόκληρη την Γη. 

Εν ολίγοις, η ανατολίτικη στωικότητα στην αφήγηση του σεναρίου παντρεύεται με τη στακάτη ροκ οπτική στην εικονογράφηση με αποτέλεσμα ένα χρονικό γεμάτο ειλικρίνεια και αποφασιστικότητα.

Ένα φιλμικό κείμενο γεμάτο ενέγειες προς μίμηση διότι μόνο με θάρρος και αποφασιστικότητα έρχονται οι αλλαγές προς το καλύτερο!

Υ.Γ Ο τίτλος αποτελεί αναφορά στην ιστορική Περσέπολη.






Παρασκευή Γιουβανάκη