Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2016

The Neon Demon κριτική ταινίας


Σκηνοθεσία: Nicolas Winding Refn
Hθοποιοί:Elle Fanning, Karl Glusman, Abbey Lee



Σήμερα, πραγματοποιεί την ελληνική της πρεμιέρα μία από τις πιο πολυσυζητημένες ταινίες της χρονιάς: "The  Neon Demon", σε σκηνοθεσία Nicolas Winding Refn. Δηλαδή ο τύπος που δημιούργησε το αξέχαστο "Drive" και αμέσως μετά το δίδυμο αδερφάκι τoυ "Only God Forgives". 

Ο Nicolas Winding Refn λοιπόν, απολαμβάνει στο έπακρο τη δημιουργία του "Δαίμονα" του κάτι που είναι ευδιάκριτο από την αρχή έως το τέλος του φιλμ. Ναι, μια κάποια έπαρση από πλευράς του είναι επίσης εμφανέστατη.

Ας μιλήσουμε όμως περισσότερο για το ίδιο το φιλμικό κείμενο τώρα. 
Ο "Neon Demon" παρουσιάζεται μέσα από το πρόσωπο και το σώμα της γλυκιάς Elle Fanning η οποία είναι απλά υπέροχη σε αυτόν το ρόλο. Συνεχώς με ένα ήρεμο, απαλό αλλά μυστηριώδες βλέμμα, κυνηγάει το όνειρό της να γίνει (το) επιτυχημένο μοντέλο. Και εδώ ξεκινούν όλα.
Είναι νέα, όμορφη, ένας άγγελος και όλα τα βλέμματα μαγνητίζονται αβίαστα από την παρουσία της. Έτσι ακριβώς και η κάμερα του σκηνοθέτη μαζί με την φωτογραφία που όχι απλά την παρουσιάζουν αλλά την απαθανατίζουν και την αποθεώνουν. Η  Fanning  μπαίνει στο πετσί του ρόλου και δεν βγαίνει από κει, μέχρι να γίνει κατάμαυρη και πάλι η μεγάλη οθόνη. 
Πρωταγωνίστρια εκτός από τη  Fanning, είναι και η μουσική. To σκοτεινό, μυστηριώδες, φαντεζί και σε σημεία ειρωνικό μουσικό συνονθύλευμα γραμμένο από τον Cliff Martinez- μόνιμος συνεργάτης πλέον του ΝWR, δένει απόλυτα με το υπόλοιπο σώμα του "Δαίμονα», με τον κόσμο του μόντελινγκ  και των φλας. Και το κομμάτι "Demon Dance", που δεν υπογράφτηκε από τον Martinez αλλά από τον Julian Winding, εισβάλει αβίαστα στην καταλληλότερη σκηνή και απογειώνει το οπτικοακουστικό θέαμα.


Ο κόσμος του μόντελινγκ είναι αναμφισβήτητα ένας κόσμος γεμάτος ίντριγκα και ανταγωνισμό αλλά και κίνδυνο όπως προδίδει το φιλμ. Ένας κόσμος σκοτεινός, που «φωτίζεται» υπέρτατα από την Natasha Braier.  Ο «Δαίμονας» είναι κομμάτι αυτού του κόσμου. Είναι ένα φιλμ που δεν διστάζει να προκαλέσει, βασικά δεν φαίνεται να το νοιάζει καν (και γιατί άλλωστε;). Μιλά για τον ανταγωνισμό, τον ναρκισσισμό, το πάθος, το φθόνο, τη ψύχωση που ναρκώνει το μυαλό και την άρνηση του ανθρώπινου είδους μπροστά σε κάθε δισταγμό, με μοναδική σκέψη και στόχο να πιάσει την κορυφή.
Εν ολίγοις, στέλνει τα μηνύματα του και σε όποιον-α παραδοθούν.

Βαθμολογία 3.5/5
Παρασκευή Γιουβανάκη


Πέμπτη 7 Ιουλίου 2016

A Hologram for the King κριτική ταινίας


Σκηνοθεσία: Tom Tykwer
Hθοποιοί:  Tom Hanks, Alexander Black, Sarita Choudhury

Ένας Αμερικανός επιχειρηματίας ταξιδεύει στη Σαουδική Αραβία για να πουλήσει την εφεύρεση του στον πάμπλουτο τοπικό μονάρχη. Εκεί θα αντιμετωπίσει πολλές δυσκολίες μέχρι να συναντήσει τελικά τον βασιλιά, ενώ θα γνωρίσει τον έρωτα στα μάτια μιας γοητευτικής γυναίκας. 
H αλήθεια είναι ότι αν δεν πληροφορούμασταν (εγκαίρως) πως η ταινία βασίζεται σε κάποιο βιβλίο (στην προκειμένη περίπτωση του Dave Eggers), δεν θα βρίσκαμε κάποιο λόγο για την ύπαρξη της. Όταν όμως στους τίτλους βλέπουμε και την ατάκα "Βασισμένη στο μυθιστόρημα..." τότε απλά καθόμαστε πιο αναπαυτικά στη θέση μας και παρακολουθούμε μία ακόμη μεταφορά χάρτινων σελίδων στο μεγάλο πανί. Αν όμως για τον τάδε λόγο δεν έτυχε να δούμε αυτή τη φράση τότε κάπου στα μισά, ίσως και πιο πριν, θα αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε ποιος ο λόγος δημιουργίας του "Ολογράμματος". Και αυτό γιατί κάπου εκεί χάνεται το ενδιαφέρον και η ενεργητικότατα που εμφανίστηκαν μαζί με την πρώτη σκηνή. Μια σκηνή φαντασμαγορικά γυρισμένης συνοδευόμενη από ένα τέρμα δυναμικό κομμάτι, το “Once in a Lifetime” των Talking Heads, που μας σύστησε τον πρωταγωνιστή που δεν είναι άλλος από τον Tom Hanks. 
Kαι ναι, Ο Hanks επιτέλους  καταφέρνει να ξεπεράσει το μοτίβο στο οποίο εγκλωβίστηκε τα τελευταία χρόνια, ξεπερνάει ακόμη και τον εαυτό του (όπως έκανε και πριν πολλά χρόνια στο "Cast Away") και δίνει μια εξωφρενικά απολαυστική ερμηνεία μέσα από τον ρόλο ενός καθημερινού, απλού και ολίγον loser άντρα μεσήλικα άντρα. Τσαλακώνεται, αδυνατεί να κάνει σεξ, πέφτει από την καρέκλα του και εμείς γουστάρουμε να  παρακολουθούμε την γήινη παρουσία του.

Το "Ολόγραμμα" λοιπόν, έχει λόγο ύπαρξης. Να επιστρέψει ο Tom Hanks σε ενδιαφέροντες, τσαλακωμένους ρόλους.

Βαθμολογία 2.5/5
Παρασκευή Γιουβανάκη
*αναδημοσίευση από http://reel.gr/



Πέμπτη 2 Ιουνίου 2016

The Dressmaker κριτική ταινίας


Σκηνοθέτες: Jocelyn Moorhouse
Ηθοποιοί: Kate Winslet, Liam Hemsworth, Hugo Weaving, Judy Davis, Sarah Snook

Η "Μοδίστρα" είναι βασισμένη στο ομώνυμο και επιτυχημένο μυθιστόρημα της Rosalie Ham. 
Ένα φιλμ για την υψηλή ραπτική, την αγάπη και την εκδίκηση στην επαρχία της Αυστραλίας, τη δεκαετία του ’50. Η κοσμοπολίτισσα, σχεδιάστρια μόδας-femme fatale Tilly Dunnage,  επιστρέφει στην επαρχιακή πόλη όπου μεγάλωσε και από όπου την έδιωξαν όταν ήταν ακόμη μικρή με την κατηγορία της δολοφονίας ενός αγοριού. Σήμερα, με τη βοήθεια της ραπτικής της μηχανής μεταμορφώνει τις γυναίκες της περιοχής και εκδικείται αυτούς που την υποτίμησαν. 
Πρωταγωνιστούν, μια σειρά από δημοφιλή ονόματα, λίγη από την Αυστραλέζικη κινηματογραφική αφρόκρεμα και η Kαte Winslet («εξωτική» μοδίστρα) που πλέον αποτελεί έναν από τους βασικότερους ρόλους για να παρακολουθήσεις μια ταινία.

Aυτό που σε κάνει να ξεχωρίσεις τη "Μοδίστρα" και να μην την παρατήσεις στο τσουβάλι μαζί με άλλες "τσουβαλένιες" ταινίες είναι η δυνατότητά της να αναμιγνύει  με επιτυχία μια ποικιλία από διαφορετικές κινηματογραφικές γεύσεις (ρομάντζο, κωμωδία, παρωδία, δράμα, western, αστυνομικό μυστήριο) και να τις σερβίρει σε μορφή αφράτου, γευστικότατου κέικ, στο απροετοίμαστο κοινό. 
Από τα πρώτα λίγα λεπτά, άκρως γοητευτικά κινηματογραφημένα πλάνα με ρετρό αποχρώσεις, που ανακατεύουν το παρόν με το παρελθόν της ιστορίας, καταλαβαίνουμε ότι "μπλέξαμε" με κάτι καλό.
Η πρωταγωνίστρια είναι μια μοδίστρα της υψηλής ραπτικής. Έτσι ακριβώς και το ενδυματολογικό κομμάτι της ταινίας. Όλα τα κουστούμια, δει χειρός Marion Boyce και Margot Wilson είναι λεπτοδουλεμένα και ταιριάζουν απόλυτα με την ταυτότητα του κεντρικού χαρακτήρα. Το μυστήριο του παρελθόντος, το μυστήριο της δολοφονίας του μικρού αγοριού, ξετυλίγεται νωχελικά και κλιμακωτά. Μέχρι να βγει στην επιφάνεια το επόμενο κομμάτι της εξιχνίασης του εγκλήματος, άλλες κωμικοτραγικές καταστάσεις και άλλα σκάνδαλα εμφανίζονται, με τις  πρωταγωνίστριες Kate Winslet και Judy Davis να μην τσιγκουνεύονται το υποκριτικό τους ταλέντο. Η δε Winslet με ένα τσιγάρο στο χέρι, φορώντας εκθαμβωτικά-σέξι φορέματα, κάνει ότι θέλει τους πρώην (και νυν πλέον) συγχωριανούς της. Ενώ από την άλλη, η Davis σχεδόν όλη την ώρα μεθυσμένη, έχει πολλά να πει (τα λέει και με το παραπάνω) τόσο στην κόρη της όσο και στους πάντες γύρω της. Φυσικά θα ήταν αδικία να μην αναφερθεί ο Hugo Weaving σε έναν μοναδικό ρόλο. Είναι ο καλοκάγαθος αστυνομικός της περιοχής με κάποιες "ιδιαιτερότητες" και τραβάει τα βλέμματα σε κάθε σκηνή που εμφανίζεται και για αυτό θα θέλαμε να διαρκεί λίγο περισσότερο.
H "Μοδίστρα" αξίζει να μπει στη λίστα με τις αξιόλογες κινηματογραφικές μεταφορές μυθιστορημάτων. Εύγε στη σκηνοθεσία.

Βαθμολογία 3/5
Παρασκευή Γιουβανάκη

Πέμπτη 31 Μαρτίου 2016

Francofonia κριτική ταινίας


O σκηνοθέτης που μας χάρισε το αριστουργηματικό «Russian Ark» τη χρονιά του 2002, επιστρέφει με μια ακόμη ξεχωριστή κινηματογραφική παρουσία, μια ταινία που φλερτάρει τόσο με τη μυθοπλασία όσο και με το είδος του ιστορικού ντοκιμαντέρ. Ο Aleksandr Sokurov μέσα από την κάμερα του αλλά και από την τεχνική του video art, πρόκειται να μας αφηγηθεί ένα πραγματικό, ιστορικό γεγονός: την αναπόφευκτη συνεργασία ώστε να διασωθούν οι θησαυροί του Λούβρου, μεταξύ του διευθυντή του Λούβρου και του Κόμη Φραγκίσου Βολφ Μέτερνιχ, ο οποίος ήταν αξιωματικός των κατοχικών δυνάμεων των Ναζί.
Το «Francofonia» εκτός από την προβολή του στα πλαίσια του 56ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (Ειδικές προβολές), συμμετείχε και στο Διαγωνιστικό Τμήμα του Φεστιβάλ Βενετίας.

O Ναπολέων εμφανίζεται που και που μπροστά από τα διασημότερα και πιο όμορφα έργα τέχνης παγκοσμίως και δηλώνει με καμάρι (είτε στην Μαrianne που είναι η ομορφότερη εμφάνιση του έργου και δηλώνει πεισματικά «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα» είτε σε εμάς, στην κάμερα)
«Εγώ είμαι αυτός! Χάρις εμένα βρίσκονται αυτά εδώ!»
…Το ειρωνικό στοιχείο σε όλο του το μεγαλείο: Η απόλυτη εξουσία και η αρρώστια που τη συνοδεύει.

Μπορεί να υπάρξουν στιγμές όπου σαν θεατής νιώθεις πως δεν υπάρχει η κατάλληλη σύνδεση μεταξύ των απεικονιζόμενων προσώπων, χώρων-βλέπουμε μέχρι και φωτογραφίες όπου κείτεται πεθαμένος ο Chekhov, όμως ας έχουμε στο νου μας πως πρόκειται για μια πετυχημένη αλληγορία της σχέσης που έχουμε (αν έχουμε) με την τέχνη αλλά και τη σχέση εξουσίας-τέχνης.
Και με τον συγκεκριμένο δημιουργό να κρατά γερά τα σκηνοθετικά ηνία, μας δίνεται η επιλογή να αφεθούμε στις εικόνες του έργου τούτου και να απολαύσουμε υπεύθυνα (όπως ακριβώς συνέβη πριν χρόνια και με το «Russian Ark»).

Παρασκευή Γιουβανάκη

Κυριακή 20 Μαρτίου 2016

ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΟΥ 18ΟΥ ΦNΘ

18ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης –
Εικόνες του 21ου Αιώνα
11 - 20 Μαρτίου 2016


ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΟΙΝΟΥ FISCHER 2016 

Βραβείο Κοινού που αφορά σε ταινίες άνω των 45’ απονέμεται:

Για ελληνική παραγωγή στην ταινία Argo Navis,  σε σκηνοθεσία των Σουζάνε Μπάουζινγκερ και Στέλιου Ευσταθόπουλου (Ελλάδα, Γερμανία)

Για ξένη παραγωγή («Βραβείο Κοινού Πίτερ Ουιντόνικ»)  στην ταινία Η ορχήστρα της ανακύκλωσης- Μια συμφωνία του ανθρώπινου πνεύματος σε σκηνοθεσία Μπραντ Όλγκουντ και Γκράχαμ Τάουνσλι (ΗΠΑ, Παραγουάη, Νορβηγία, Βραζιλία)

Βραβείο Κοινού που αφορά σε ταινίες κάτω των 45’ απονέμεται:

Για ελληνική παραγωγή στην ταινία Viktor Ullmann: Βιογραφία μίας ηχογράφησης σε σκηνοθεσία των Ιωάννη Γρηγορόπουλου και Μιχάλη Αριστείδου (Ελλάδα)

Για ξένη παραγωγή στην ταινία Κλοντ Λανζμάν: Φαντάσματα του Shoah του Άνταμ Μπενζίν (Μεγάλη Βρετανία, Καναδάς)

ΒΡΑΒΕΙΑ FIPRESCI 
Η φετινή κριτική επιτροπή της FIPRESCI απαρτίζεται από τους:
Μελίς Μπεχλίλ–Πρόεδρος (Τουρκία)
Σάσγια Κουτσίερ (Ολλανδία)
Άννα Μπιλάκ (Πολωνία)
Σίλβεσταρ Μιλέτα (Κροατία)
Γιώργος Παπαδημητρίου (Ελλάδα)

και απονέμει τα Βραβεία FIPRESCI 

Για ελληνική παραγωγή στην ταινία Τα σημάδια του ουρανού σε σκηνοθεσία της Μάρως Αναστοπούλου (Ελλάδα) 

Για ξένη παραγωγή στην ταινία Αυτό που έκανε σε σκηνοθεσία του Γιόνας Πόερ Ράσμουσεν (Δανία)
ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑΣ 
Η φετινή κριτική επιτροπή για το βραβείο της Διεθνούς Αμνηστίας που απονέμεται σε ταινία της ενότητας «Ανθρώπινα Δικαιώματα» απαρτίζεται
από τους: Ειρήνη Τσολάκη (Αντιπρόεδρος Ελληνικού Τμήματος Διεθνούς Αμνηστίας), Δρ. Ευτυχία Βουτυρά (Κοινωνική Ανθρωπολόγος, Καθηγήτρια Παν. Μακεδονίας), Γιάννη Γκίρμπα (Δημοσιογράφος, Μέλος Δ.Σ. ΠΟΕΣΥ), Μαριάννα Λεονταρίδου (Κριτικός Κινηματογράφου, Μέλος της Διεθνούς Αμνηστίας – Ομάδα Θεσσαλονίκης) και Ανδρέα Σιαδήμα (Σκηνοθέτης, Παραγωγός).

Το βραβείο της Διεθνούς Αμνηστίας απονέμεται στο ντοκιμαντέρ Εδώ εξορία: Ημερολόγια από παιδιά πρόσφυγες σε σκηνοθεσία Μάνι Γ. Μπεντσελάχ (Λίβανος, Ελβετία, Μεγάλη Βρετανία)

ΒΡΑΒΕΙΟ WWF 
Η φετινή κριτική επιτροπή για το βραβείο της WWF που απονέμεται σε ταινία της ενότητας «Περιβάλλον», με θέμα το περιβάλλον και την αμφίδρομη σχέση του ανθρώπου με τη φύση, απαρτίζεται από τους: Αμαλία Αλμπερίνι (Υπεύθυνη Επικοινωνίας Προγράμματος ΚΥΚΛΑΔΕΣ LIFΕ, WWF Ελλάς,) Βίκυ Μπαρμπόκα (Υπεύθυνη Επικοινωνίας Προγράμματος «Καλύτερης Ζωής», WWF Ελλάς), Ιάσονα Κάντα (Υπεύθυνος γραφείου Τύπου WWF Ελλάς) και Αλέξανδρο Κανδαράκη (Υπεύθυνος Ψηφιακής Επικοινωνίας WWF Ελλάς).

Το βραβείο της WWF απονέμεται στην ταινία Ραγδαίος αφανισμός σε σκηνοθεσία Λούι Ψυχογιός (ΗΠΑ).

ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ «ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΑΞΙΕΣ»
Η Βουλή των Ελλήνων απονέμει φέτος, για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, το βραβείο «Ανθρώπινες Αξίες» σε ταινία της ενότητας «Καταγραφή της Μνήμης». Την κριτική επιτροπή απαρτίζουν οι: Άρης Φατούρος (Σύμβουλος Προγράμματος και Αναπληρωτής Συντονιστής), Πάνος Κουάνης (Σύμβουλος Οικονομίας & Νέων Τεχνολογιών-Προϊστάμενος Τομέα Προγράμματος & Διοικητικής Υποστήριξης) και Βασίλης Δούβλης (σκηνοθέτης).

Το βραβείο της Βουλής των Ελλήνων απονέμεται στην ταινία LUDLOW, οι Έλληνες στους πολέμους του άνθρακα, σε σκηνοθεσία Λεωνίδα Βαρδαρού (Ελλάδα)

Σκεπτικό επιτροπής: 
«Η ταινία φωτίζει, με σπάνιο αρχειακό υλικό, μια άγνωστη πτυχή της ιστορίας του εργατικού κινήματος της Αμερικής, αναδεικνύοντας τον ιδιαίτερο ρόλο των Ελλήνων μεταναστών»

ΒΡΑΒΕΙΟ DOCS IN PROGRESS
Το βραβείο Docs in Progress 2016 της Αγοράς του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης είναι χορηγία της εταιρίας post-production 2|35 Inc και μεταφράζεται σε υπηρεσίες post production αξίας 15.000 ευρώ.

Την φετινή κριτική επιτροπή για το βραβείο απαρτίζουν οι: Πάμελα Μαρτίνεθ (Boulder Creek Int., Μεγάλη Βρετανία), Μίριαμ Κάρμπε (ZDF/ Arte, Γερμανία) και Νίκι Χέιμαν (POV, ΗΠΑ).

Το βραβείο απονεμήθηκε στην ταινία:

Amal, Σκηνοθεσία /Παραγωγή: Μοχάμεντ Σιάμ, Εταιρεία παραγωγής: ArtKhan, Συμπαραγωγή: Σάρα Μποκεμέγιερ (Detail Film), Αίγυπτος/ Γερμανία

Σκεπτικό επιτροπής:
«Tο Amal εκτυλίσσεται σε μια περίοδο πέντε ετών και μας συγκίνησε αυτή η σε βάθος χρόνου προσέγγιση της Αιγυπτιακής επανάστασης. Μας αρέσει η ιδέα του να βλέπουμε την Αμάλ να μεγαλώνει με φόντο την Αιγυπτιακή επανάσταση και να αναλογίζεται την πολιτική κατάσταση της χώρας της. Η Αμάλ είναι ένας δυνατός χαρακτήρας με τον οποίο συνδεθήκαμε, χάρη στην επιμονή και το ισχυρό πνεύμα της. Η εκ των έσω επαφή μαζί της αυτά τα πέντε χρόνια μας επιτρέπει ως θεατές να συνδεθούμε με όλες τις πτυχές της ζωής της καθώς εξελίσσεται. Ζει μέσα σε ένα κόσμο αντιθέσεων, χαράσσοντας τη δική της διαδρομή και ανοίγοντας χώρο για την ανάπτυξη της προσωπικότητάς της. Μέσα από εξαιρετική κινηματογράφηση και μοντάζ, ανυπομονούμε να δούμε την Αμάλ να μεγαλώνει μέσα σε αυτή την ταινία!»

ΕΡΤ - ΒΡΑΒΕΙΟ DOC ON AIR
Η ΕΡΤ στο πλαίσιο ενίσχυσης της παραγωγής απονέμει το βραβείο DOC ON AIR στο καλύτερο project του Pitching Forum για διεθνή συμπαραγωγή του Ευρωπαϊκού Δικτύου Ντοκιμαντέρ EDN, που κρίνεται από την επιτροπή του EDN, αντιστοιχεί σε χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ και σε  δικαίωμα της  πρώτης μετάδοσης του ντοκιμαντέρ από την ΕΡΤ. 

Το βραβείο απονέμεται στο project:
DEBUT Σκηνοθεσία: Αναστάσια Μιροσνιτσένκο Παραγωγή: Βόλια Τσαϊκούσκαγια, Λευκορωσία

ΒΡΑΒΕΙΟ EDN 2016
To ετήσιο βραβείο του Eυρωπαϊκού Δικτύου Ντοκιμαντέρ (EDN) στο πλαίσιο του Docs in Thessaloniki, απονέμεται σε έναν οργανισμό, ομάδα ή άτομο για την εξαιρετική συνεισφορά του στη διαμόρφωση της κουλτούρας του ντοκιμαντέρ. Το 12ο Βραβείο του EDN απονεμήθηκε στην Μαριάν Λεβί-Λεμπλόν, Υπεύθυνη των Παραγωγών Web and Transmedia του ARTE / Γαλλία, ως αναγνώριση της εξαιρετικής συνεισφοράς της στη διαμόρφωση της κουλτούρας των ταινιών τεκμηρίωσης, στο πεδίο του διαδικτυακού και διαδραστικού ντοκιμαντέρ.