Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2014

Foxcatcher Κριτική

Σκηνοθεσία : Bennett Miller
Ηθοποιοί : Steve Carell, Channing Tatum, Mark Ruffalo, Vanessa Redgrave

Υπόθεση : Tα αδέρφια  Mark(Channing Tatum) και David Schultz (Mark Ruffalo)  που είναι πρωταθλητές στην Ελληνορωμαϊκή πάλη ενώνουν τις δυνάμεις τους με την ομάδα Foxcatcher υπό την ηγεσία και χρηματοδότηση του πολυεκατομμυριούχου John Du Pont (Steve Carell) και προετοιμάζονται για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ το 1988. Η κατάληξη όμως αυτής της συνεργασίας φέρει απροσδόκητα αποτελέσματα.

Το Foxcatcher του Bennett Miller (γνωστός για το "Moneyball" και "Capote") έχει επάξια αποσπάσει το βραβείο σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ των Καννών του 2014.

Καθώς αρχίζει η ταινία σε μαύρο φόντο πέφτουν τίτλοι που μας πληροφορούν/προειδοποιούν ότι η ιστορία που θα παρακολουθήσουμε βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. 
Άμα κάποιος  δεν ξέρει την πραγματική ιστορία και  πάει να δει την ταινία ,αρχικά θα του δημιουργηθεί η εντύπωση ότι απλώς βλέπει μια ταινία για την πρoετοιμασία και τους αγώνες ενός αθλητή που έχει ψηλά τον πήχη και αθλείται σε επίπεδο πρωταθλητισμού στην πάλη.
Το πραγματικά ιδιαίτερο στοιχείο που έχει η οπτική του σκηνοθέτη είναι η συγκρατημένη, φαινομενικά ήρεμη ματιά που έχει πάνω στην ιστορία. Δεν είναι ούτε πολύ δραματική η προσέγγιση ούτε και αδιάφορη, καταφέρνει να εξισορρωπίσει λοιπόν τις εντάσεις σε τέτοιο βαθμό που η κλιμάκωση που έχει το σενάριο μας φέρνει ακριβώς εκεί που θέλει.

Το σενάριο είναι αρχικά κάπως αργό, αλλά όσο κυλάει η ταινία και ακόμη μετά την προβολή καταλαβαίνουμε το γιατί.
Το θέμα που φαίνεται να πραγματεύεται είναι η πάλη και πιο συγκεκριμένα ο πρωταθλητισμός. Αλλά υπάρχουν πιο βαθιά νοήματα που αριστοτεχνικά σιγά σιγά μας παρουσιάζονται. Τρεις χαρακτήρες που φτιάχνουν ουσιαστικά την ιστορία. Ο Mark Schultz (Channing Tatum)  είναι το νεαρό αγόρι που μεγάλωσε χωρίς πατρικό πρότυπο, πάντα υπό την σκιά του μεγαλύτερου αδελφού του, και προσπαθεί απεγνωσμένα να κάνει κάτι μόνος του ,να διακριθεί. Ένας ευαίσθητος "γίγαντας" ευκολόπιστος που παρασύρεται από τις υποσχέσεις ενός αγνώστου πατριώτη που λατρεύει την πάλη. Ο νεαρός Channing Tatum κάνει στροφή στην καριέρα του μ' αυτόν τον πολύ δυνατό ρόλο τον οποίο ενσαρκώνει θεαματικά.

Ο Dave Schultz (Mark Ruffalo)  είναι ο πιο αγαπητός χαρακτήρας, οικογενειάρχης, χαρούμενος σύζυγος, βράχος δίπλα στον μικρό αδελφό του και εξαίρετος πυγμάχος-προπονητής. Ίσως είναι υπερβολικά τέλεια η ζωή του στα μάτια κάποιων κι αυτό μπορεί να του κοστίσει. Η απεικόνιση του χαρακτήρα αυτού γίνεται με περίσσιο ζήλο από τον Mark Ruffalo  και πραγματικά δεν κάνει τίποτα λιγότερο από το να μας κερδίσει.

Ο πολυεκατομμυριούχος John E. Du Pont (Steve Carell)  είναι ο ορισμός του χαρακτήρα που έχει πιο σκοτεινούς σκοπούς απ' ότι βλέπει το μάτι του θεατή αρχικά. Τα χρήματα δεν φέρνουν την ευτυχία κι αυτό είναι το θέμα. Ο κύριος Du Pont  πιστεύει πως πρέπει να μπορούν να του χαρίσουν δόξα, φήμη και την αγάπη της ηλικιωμένης μητέρας του που ποτέ δεν έλαβε. Ένας χαρακτήρας με παιδικά τραύματα που αποκαλύπτονται και ξετυλίγονται σαν κουβάρι. Δεν ξες πως να νιώσεις απέναντι του, σε θυμώνουν οι πράξεις αυτού του χαρακτήρα αλλά τελικά μάλλον τον λυπάσαι. Ο Steve Carell  με πρόσθετη μύτη εδώ δεν είναι μοναχά εξωτερικά διαφορετικός απ' ότι τον έχουμε συνηθίσει αλλά δίνει ίσως την πιο αξιόλογη ερμηνεία του μέχρι στιγμής.

Η πλοκή κινείται αρκετά αργά και κάπου στην μέση σαν να κουράζει. Όμως κάτι ανατροπές έρχονται σαν ξεγυρισμένες σφαλιάρες να σε επαναφέρουν στον κόσμο της ταινίας και να σε σοκάρουν. Σοκάρεσαι τόσο που όταν βγαίνεις από την αίθουσα δεν λες πως σου άρεσε η ταινία, δεν ξες κι αν την μίσησες. Είναι από τις ταινίες που πρέπει λίγο να "κάτσουν" πάνω σου για να τις καταλάβεις καλά , αποτελούν μια κινηματογραφική εμπειρία.
Η μελαγχολική ατμόσφαιρα στην φωτογραφία, το αμερικανικό όνειρο gone wrong , όλα είναι βγαλμένα από την ζωή κι ακριβώς αυτό το αίσθημα σου προκαλεί η ταινία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πέτυχε τον σκοπό της.
Ερμηνείες μεγάλων προδιαγραφών που έχουν την δυνατότητα να αλλάξουν την καριέρα των τριών ηθοποιών, εκλεπτυσμένη  σκηνοθεσία και ένα aftermath που θα δημιουργήσει προβληματισμούς. Σίγουρα αξίζει να την παρακολουθήσετε γιατί αναμένεται να συζητηθεί πολύ.

Ιλόνα Αγγελίδου,
Film Critiques
Βαθμολογία :3,5/5

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου