Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

The Giver κριτική ταινίας

Σκηνοθεσία: Phillip Noyce
Ηθοποιοί: Alexander Skarsgård, Brenton Thwaites, Cameron Monaghan, Emma Tremblay, Jeff Bridges, Katie Holmes, Meryl Streep, Odeya Rush, Taylor Swift 

«Ο Φύλακας της Μνήμης» αποτελεί μια δραματική ταινία επιστημονικής φαντασίας και βασίζεται στο πολυβραβευμένο μυθιστόρημα της Lois Lowry με τον ίδιο τίτλο. Πραγματευόμενο ηθικά διλήμματα δημιουργεί άφθονη τροφή για σκέψη.

Υπόθεση : Σε μια φαινομενικά τέλεια κοινότητα, η βία, ο πόνος, οι ασθένειες, η πείνα και ο ρατσισμός είναι άγνωστες έννοιες ,όλοι οι κάτοικοι είναι ίσοι. Έχοντας όμως ξεχάσει το παρελθόν τους χάνουν την δυνατότητα επιλογής για την πορεία τους στο μέλλον. Ένας νεαρός , ο Jonas (Brenton Thwaites) επιλέγεται ως ο αποδέκτης των αναμνήσεων του παρελθόντος από τον Φύλακα της Μνήμης (Jeff Bridges) και έχοντας πλήρη γνώση του ουτοπικού φιάσκου που τον περιτριγυρίζει θα πάρει την κατάσταση στα χέρια του.


Από την αρχή το ενδιαφέρον του θεατή κεντρίζεται με την περίεργη αυτή ιστορία που ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια του. Μια πολύ ενδιαφέρουσα σεναριακή ιδέα που φαίνεται να υπόσχεται πολλά.    

Η ταινία ξεκινάει δυναμικά και εισάγει άρτια τον θεατή στον στείρο κόσμο μιας αυτοαποκαλούμενης τέλειας κοινότητας. Όλα φαίνονται ίδια από την αρχιτεκτονική των σπιτιών έως τον τρόπο ενδυμασίας και τους κανόνες συμπεριφοράς των κατοίκων. Η επιτυχής παρουσίασης του μουντού αυτού περιβάλλοντος πετυχαίνεται με την χρήση του ασπρόμαυρου στην φωτογραφία. 

Οι κάτοικοι όμως, ναι μεν ζουν σε μια κοινωνία ,όπου καλώς εκλείπουν όλα τα κακά (όπως άσχημες καιρικές συνθήκες, πόλεμοι, βία, εγκληματικότητα κλπ) αλλά για να θεωρηθούν ουσιαστικά ίσοι τους αφαιρούνται οι αναμνήσεις του παρελθόντος και το δικαίωμα να αισθάνονται οποιοδήποτε συναίσθημα.

 Είναι ουσιαστικά σαν στρατολογημένα ρομπότ που απλώς κάνουν ότι τους λένε χωρίς ποτέ να έχουν το δικαίωμα προσωπικής επιλογής. Ο μοναδικός «ξεχωριστός» σ’ αυτήν την κοινωνία είναι ο Jonas (Brenton Thwaites) ο αποδέκτης των αναμνήσεων, που με την βοήθεια του φύλακα της μνήμης μυείται στον κόσμο των αναμνήσεων. 
Οι αναμνήσεις είναι το μοναδικό κομμάτι που παρουσιάζεται έγχρωμο σε αντίθεση με την εκ διαμέτρου αντίθετη άχρωμη πραγματικότητα που ζούσε μέχρι στιγμής ο πρωταγωνιστής μας. Αυτή η εναλλαγή μεταξύ ασπρόμαυρου και έγχρωμου αρχικά λειτουργεί όμορφα αλλά στην πορεία αρχίζει να κουράζει.

Η ταινία είναι τεχνικά άρτια και έχει καλές εικαστικές πινελιές. Η σκηνοθεσία καλή αλλά της λείπει η δράση και η ζωντάνια.
 Το σενάριο ενώ ξεκινάει με πολύ καλό ρυθμό, κάπου το χάνουμε γιατί κινείται με αρκετά αργούς ρυθμούς χωρίς σημαντικές εντάσεις, ως αποτέλεσμα κάνει κοιλιά και κουράζει. Το τέλος είναι αισιόδοξο αλλά σχετικά απότομο. 


Από υποκριτικής απόψεως τώρα ,ο φύλακας της μνήμης (Jeff Bridges) και μέντορας του νεαρού Jonas δίνει μια πολύ καλή ερμηνεία και μας κάνει να αγαπήσουμε τον χαρακτήρα του ηλικιωμένου –σοφού άνδρα που είναι το κλειδί στην λύση του κύριου προβλήματος της ταινίας. 
Καλή θα χαρακτήριζα και την ερμηνεία της επικεφαλής της κοινότητας (Meryl Streep) με την αυστηρή όψη. 
Μια ακόμη συμπαθητική ερμηνεία αυτή του πατέρα του Jonas (Alexander Skarsgard). Η Katie Holmes ως μητέρα του Jonas δεν εντυπωσιάζει. 

Ο πρωταγωνιστής Jonas (Brenton Thwaites) αν και συμπαθητικός δεν καταφέρνει να τραβήξει την προσοχή πάνω του και η ερμηνεία του καπελώνεται από αυτές των συμπρωταγωνιστών του.

Μια ταινία που έχει να κάνει με μια πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα και προβληματίζει αλλά δεν ανταπεξέρχεται πλήρως στις απαιτήσεις που δημιουργεί. Είναι πάντως μια ενδιαφέρουσα ταινία για να περάσετε την ώρα σας αν δεν ψάχνετε κάτι πολύ ψαγμένο. 


Iλόνα Αγγελίδου,
Film Critiques
Βαθμολογία : 2,5/5

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου